Angels [Arca] – Κριτική
Δεν είναι εύκολο να προσπεράσεις τη μουσική των Arca. Οι ορχηστρικές διαστάσεις της ξεχειλίζουν από ευαισθησία που υπερβαίνει το πλαίσιο του απλού συναισθηματισμού και, με τη βοήθεια μιας μελαγχολικής διάθεσης, βρίσκει τον τρόπο να κερδίσει το ενδιαφέρον σου. Κάπως έτσι περνούν από μπροστά σου στιγμές που έζησες ή που θα ήθελες να είχες ζήσει, αλλά ξεχάστηκαν σε κάποια ανήλιαγα μονοπάτια της ψυχής. Με την εμπειρία του «Cinematique» (2001) και τη βοήθεια άλλων μουσικών, οι Sylvain Chauveau και Joan Cambon βρίσκουν τον τρόπο να μιλήσουν αμεσότερα με το «Angels», χρησιμοποιώντας ηλεκτρονικά, ambient και post-rock εκφράσεις, αποσπάσματα από τις ταινίες «Straw Dogs», «Kairo» και από μια συνέντευξη του Francis Bacon. Η μουσική τους είναι ένα είδος chamber rock με απροκάλυπτες αναφορές στους πρωτεργάτες του είδους Godspeed You! Black Emperor, τους Gnac και τους Tortoise. Η διάχυτη κινηματογραφική διάθεση δημιουργεί αβίαστα ένα ιδιότυπο και αρκετά εύπλαστο σάουντρακ, που είναι έτοιμο να ντύσει την προσωπική ταινία καθενός ακροατή.
- Χαρίτσης και Σακελλαρίδης δοκιμάζουν τα όριά τους: Συνέδριο επιβίωσης ή ρήξης για τη Νέα Αριστερά – Το βλέμμα στον Τσίπρα
- Workmonitor 2026: Δεύτερη δουλειά για να βγει ο μήνας ψάχνει ο ένας στους δύο Έλληνες εργαζόμενους
- Ο Γιώργος Παπαγεωργίου και οι Polkar στον Σταυρό του Νότου Club
- Σάρωσε τη Ρόδο η κακοκαιρία – Η θάλασσα βγήκε στο λιμάνι, πλοίο έδωσε μάχη με τα κύματα
- Αρκάς: Η καλημέρα της Πέμπτης
- Σάρωσε τη χώρα η φονική κακοκαιρία: Δύο νεκροί, πλημμύρες, παγίδες θανάτου δρόμοι στην Αττική

