Οι Νεοϋορκέζοι Strokes θα περάσουν στην ιστορία. Όχι όμως όπως οι Beatles ή οι Stones· σε λίγα χρόνια θα τους θυμόμαστε ως το πιο υπερεκτιμημένο γκρουπ από γεννήσεως του rock. Η υπερβολή που σημειώθηκε από τα μέσα ενημέρωσης σε ό,τι αφορά την προβολή του ντεμπούτο άλμπουμ τους («Is This It» – 2001) ξεπέρασε κάθε λογική. Πριν από ένα δύο χρόνια όποιος τολμούσε να αμφισβητήσει τους Strokes ως Μεσσίες του rock κινδύνευε με λιντσάρισμα. Σήμερα, με το δεύτερο άλμπουμ τους στο CD Player, δεν χωρά αμφιβολία: Οι Strokes είναι καλοί για ροκάδικο σάουντρακ στο αυτοκίνητο ή στο μπαράκι όπου μαζευόμαστε τα βράδια. Αν όμως πρέπει να τους αξιολογήσουμε σε σχέση με τη μουσική προσφορά τους, τότε δεν υπάρχει τίποτε στον ήχο τους που να μην το είχε ήδη πει -ίδια ή και πολύ καλύτερα- ο Lou Reed μέχρι τα μέσα των 70s.
Προς τι λοιπόν τόσος ντόρος; Μα, λόγω των πολλών που δεν ξέρουν και των λίγων που δεν τους συμφέρει να θυμούνται.