Never, Never, Land – Κριτική

Μετά το «Psyence Fiction», το ντεμπούτο άλμπουμ των Λονδρέζων Unkle που κυκλοφόρησε το 1998, ο DJ Shadow αποχώρησε από το σύνολο. Τη θέση του δίπλα στον James Lavelle, το άλλο μισό του ντουέτου, πήρε ο τραγουδιστής, τραγουδοποιός και dj, Richard File. Στο «Never, Never, Land», τη δεύτερη ολοκληρωμένη δισκογραφική τους κατάθεση, οι Unkle μένουν πιστοί στην trip-hop μανιέρα -που, άλλωστε, αποτελεί «σήμα κατατεθέν» της δισκογραφικής ετικέτας Mo Wax, ιδρυτής της οποίας δεν είναι άλλος από τον Lavelle- με τις αναπόφευκτες δομικές αλλαγές που έφερε η αντικατάσταση του dj Shadow: Το κενό από την απουσία των scratch συμπληρώνουν τα εύθραυστα, σοπράνο φωνητικά του File, καθώς και ένα μπαράζ από sample, από κοφτά κιθαριστικά ριφ και από έντονη ηχητική επεξεργασία με έμφαση στις μπάσες συχνότητες. Η σχετική έλλειψη χαρακτήρα των έντεκα τραγουδιών αντισταθμίζεται από τις πολλές συμμετοχές επώνυμων «καλεσμένων» όπως ο Brian Eno, ο Jarvis Cocker, ο Ian Brown, ο 3D (των Massive Attack) και ο Josh Homme (τραγουδιστής των Queens Of The Stone Age).