Κατά περίεργο τρόπο το νέο άλμπουμ του Sting παρουσιάζει ενδιαφέρον όχι τόσο άμεσο όσο… περιφερειακό. Η συλλογή των δώδεκα τραγουδιών που φιλοξενεί το «Sacred Love» δεν είναι κακή. Αντιθέτως, θα λέγαμε ότι η παραγωγή του κιμπορντίστα Kipper προφυλάσσει από υπερβολές και ανεπιθύμητο λούστρο, ενώ υπάρχει αισθητική ποικιλία ικανή να διατηρήσει το ενδιαφέρον (soul χαρακτήρας στο «Whenever I Say Your Name» με συμμετοχή της «βασίλισσας του hip-hop» Mary J.Blige, jazz νεύρο στο «Forget About The Future», gospel στόφα στο «Sacred Love»). Από την άλλη η ακατάσχετη φλυαρία του Sting (εσχάτως θεωρεί τον εαυτό του, εκτός των άλλων, και συγγραφέα, πιστεύοντας μάλλον ότι οφείλει να πλημμυρίσει στο μπλα μπλα όλο το άλμπουμ), οι χιλιοπερπατημένοι δρόμοι τους οποίους επιμένει να ακολουθεί και κυρίως ατοπήματα όπως το ξεδιάντροπα disco «Send Your Love» στενεύουν τα περιθώρια συμπάθειας.