Στα σίξτις, με την επέλαση του rock ‘n’ roll, μια νέα γενιά Βραζιλιάνων μουσικών (Gilberto Gil, Caetano Veloso, Maria Bethania) έφερε τα πάνω κάτω στη bossa nova, εισάγοντας επιθετικούς αφροκεντρικούς ρυθμούς μαζί με στίχους κοινωνικού και πολιτικού προβληματισμού, δημιουργώντας το στιλ «tropicalismo» που άνθησε και στα σέβεντις με τη βοήθεια των Tom Ze, Milton Nascimento, Gal Costa κ.ά. Στο «Eu Nao Peco Desculpa» («Δεν ζητώ συγνώμη») ο Veloso θυμάται το ανατρεπτικό ήθος των ημερών εκείνων ενώνοντας ξανά τις δυνάμεις του με τον σημαντικό αλλά ελάχιστα διάσημο ποιητή και τραγουδοποιό Jorge Mautner. Αποτέλεσμα της συνεργασίας τους είναι 14 νέες ηχογραφήσεις υλικού καινούργιου αλλά και παλαιού με κοινό αισθητικό παρονομαστή τη διαβρωτική, σατιρική διάθεση αλλά και με ένα φρέσκο αέρα στην παραγωγή (την υπογράφει ο εξπέρ των σύγχρονων τεχνικών ηχογράφησης και μουσικής επεξεργασίας Kassin): φλερτ με την pop, λεπτεπίλεπτοι ηλεκτρονικοί ήχοι, εστιασμένοι ρυθμοί, διαυγείς μελωδίες, ευκρινή φωνητικά.