Οι προσωπικές μνήμες του Ρομάν Πολάνσκι και τα ημερολόγια τού Πολωνοεβραίου πιανίστα Βλαντισλάβ Σπίλμαν γίνονται το όχημα για μια από τις πιο ωραίες ταινίες των τελευταίων ετών. Μολονότι ένα μεγάλο μέρος του φιλμ καταγράφει το διωγμό των Εβραίων από τους ναζί, ο «Πιανίστας» δεν αποσκοπεί στη συγκίνηση και την ευαισθητοποίηση του κοινού πάνω σε αυτό το θέμα. Τουναντίον, καταγράφει ψυχρά και χωρίς να χαρίζεται στους παθόντες (εύγλωττες οι σκηνές με την εβραϊκή αστυνομία του γκέτο που συνεργάστηκε με τους θύτες των ομοφύλων τους) την ιστορία ενός ατόμου που (επ)έζησε από τύχη και μόνο.
1938-1945. Επτά χρόνια από τη ζωή των κατοίκων στη Βαρσοβία κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Οι βομβαρδισμοί, η κατοχή από τα γερμανικά στρατεύματα, η δημιουργία του γκέτο, η μεταφορά των Εβραίων στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, η πείνα, η εισβολή των συμμάχων, η απελευθέρωση. Όλα αυτά τα γεγονότα επιδρούν πάνω στη ζωή του ήρωα: χάνει την περιουσία του, βλέπει τους δικούς του να οδηγούνται στα κρεματόρια, ζει κρυμμένος σε διαμερίσματα της πόλης, αρρωσταίνει, φτάνει στα πρόθυρα του θανάτου και σώζεται από έναν φιλόμουσο Γερμανό αξιωματικό. Το περίεργο είναι ότι σε τίποτα από όλα αυτά δεν συμμετέχει ο ίδιος.
Σε αντίθεση με τη «Λίστα του Σίντλερ», που διαπραγματεύεται παρόμοιο θέμα και όπου οι χαρακτήρες έχουν ενεργό ρόλο στα όσα συμβαίνουν, ο κεντρικός ήρωας του «Πιανίστα» σύρεται από τη μοίρα. Ο Σπίλμαν είναι ο παθητικός θεατής του δράματος. Ένας αρνητικός χαρακτήρας, που ωστόσο αόρατες δυνάμεις επιλέγουν να σωθεί. Αυτήν ακριβώς την τακτική ακολουθεί ο Πολωνός δημιουργός και ως προς την κινηματογράφηση: εκπληκτικής τελειότητας πλάνα που αποτυπώνουν τα γεγονότα στη σκιά του ήρωα -για παράδειγμα, βλέπουμε την εξέγερση στο γκέτο και την υποχώρηση των Γερμανών πίσω από τα παράθυρα του σπιτιού στο οποίο κρύβεται ο Σπίλμαν. Την ίδια «γραμμή» ακολουθεί και ο Αντριεν Μπρόντι που ερμηνεύει μοναδικά τον κεντρικό χαρακτήρα, περνώντας μέσα από το βλέμμα του την εκάστοτε συναισθηματική κατάσταση του προσώπου το οποίο υποδύεται. Ο «Πιανίστας» βραβεύτηκε με τρία Όσκαρ, δύο BAFTA και επτά Σεζάρ, ενώ τιμήθηκε με το Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ των Καννών το 2002.
Το διπλό συλλεκτικό DVD που κυκλοφόρησε η Προοπτική αποτελεί ένα συνδυασμό των αντίστοιχων αμερικανικών και ευρωπαϊκών εκδόσεων, με την έννοια ότι περιέχει όλα τα διαθέσιμα έξτρα. Στον πρώτο δίσκο υπάρχει το κυρίως πρόγραμμα, με αναμορφικό κάδρο (πολύ καλή ανάλυση, αλλά η εικόνα έχει λίγο «σκληρά» χρώματα και έντονο μαύρο) και ήχο σε έξι διακριτά κανάλια. Ο δεύτερος δίσκος περιέχει μεταξύ άλλων ένα 40λεπτο «Making of» και πληροφορίες για την παραγωγή σε στατικές καρτέλες.

Ειδήσεις Σήμερα: