Τυπική κυκλοφορία από το χώρο του εμπορικού ρεπερτορίου: Ένα άλμπουμ με τα «όπα» του, τις ποπ μπαλάντες, τα χασάπικα, τα «πεταχτά» του έθνικ, καθώς και με τον αναμενόμενο ερωτικό και μόνιμα (παρα)πονεμένο στίχο. Αυτό που κάπως «σώζει» την εν λόγω καινούργια δουλειά της Λίτσας Γιαγκούση είναι η ενορχήστρωση, που επιλέγει τους σχετικά χαμηλούς τόνους αντί για το κραυγαλέο που χαρακτηρίζει άλλες καλλιτέχνιδες του είδους.