Ένα ηχητικό περιβόλι με τρεις σύντομες αφηγήσεις και δεκατρία πανέμορφα τραγούδια. Γράφτηκαν την εποχή που οι δίσκοι ήταν από εύφλεκτο υλικό, μπήκαν στο στούντιο όταν το βινύλιο δεν υπήρχε πια και αποτυπώθηκαν σε CD για να μας θυμίζουν ότι κάποτε η ελληνική δισκογραφία ήταν γεμάτη μυρωδιές και χρώματα. Σε ανάμνηση άλλων καιρών ο δημιουργός χαρακτηρίζει το σύνολο «κύκλο τραγουδιών». Τα τραγούδια ωστόσο του πάνε κόντρα. Ξεφεύγουν από τον «κύκλο» και σαν άτακτα παιδιά παίζουν με τα συναισθήματά μας: Μνήμες από λαϊκά (όπως αναβίωσαν μέσα από τις κομπανίες), άρωμα από έντεχνο (στις καλές του στιγμές), ελληνικό ροκ, μπλουζ και σατιρικό ροκ΄ν΄ρολ (όπως διαμορφώθηκε στις αρχές της δεκαετίας του ΄80), αλλά και παραδοσιακό χρώμα και… ραπάρισμα, με αφορμή την ιστορία της «Θείας Κάκιας».
Στα 22 χρόνια παρουσίας στο εγχώριο μουσικό γίγνεσθαι ο Αγγελος Σφακιανάκης διεκδικεί και τον τίτλο του δημιουργού και ενός από τους πλέον αξιόλογους παραγωγούς και επιμελητές δίσκων -αρκεί να θυμηθούμε την Οπισθοδρομική Κομπανία, την ανακάλυψη της Ελευθερίας Αρβανιτάκη, το σχήμα Συνήθεις Ύποπτοι, από όπου ξεπήδησε ο Χρήστος Θηβαίος, καθώς και το έθνικ κλίμα του Chameleon, άλμπουμ του Πλάτωνα Ανδριτσάκη. Και όπως όλα αυτά τα «παιδιά» του άνοιξαν κάποια στιγμή πανιά για δικές τους πατρίδες, έτσι και τα τραγούδια του συγκεκριμένου δίσκου πέρασαν στο στόμα διάφορων ερμηνευτών, έβγαλαν φτερά και πέταξαν.
Στα «Ρηχά Νερά» δώδεκα άνδρες τραγουδούν συνθέσεις αφιερωμένες στο θηλυκό πνεύμα. Διαφορετικό το ύφος σε κάθε τραγούδι, διαφορετική και η χρήση του στίχου (Τα «Κορίτσια από την επαρχία» ξεχωρίζουν και με διαφορά). Εντούτοις, το σύνολο ρέει. Καλεί τον ακροατή να συμμετάσχει σε ένα 50λεπτο παιχνίδι με ήχους, που μιλά κατευθείαν στην ψυχή πότε με τη μουσική πότε με τα λόγια και πότε με την ευφάνταστη ενορχήστρωση. Μην βιαστείτε να σταματήσετε το δίσκο όταν ολοκληρωθεί το τελευταίο track. Υπάρχει μια παύση δυο περίπου λεπτών και ακολουθεί μια άλλη εκτέλεση από τα «Κορίτσια…».