Sweet Sixteen – Κριτική

Ο θρίαμβος της απλότητας και της αλήθειας. Με έναν ερασιτέχνη ηθοποιό στον πρωταγωνιστικό ρόλο, ο Κεν Λόουτς αφήνει για λίγο τον καθαρά πολιτικό κινηματογράφο και αφηγείται τη σύγκρουση ενός εφήβου με το οικονομικό σύστημα του ακραίου καπιταλισμού -συνέπεια της πολιτικής Θάτσερ. Ένας δεκαπεντάχρονος που ζει στις εργατικές συνοικίες της Γλασκόβης χρειάζεται χρήματα, προκειμένου να εξοφλήσει ένα τροχόσπιτο που αγόρασε με δόσεις. Θα είναι το δώρο προς τη μητέρα του, πρώην τοξικομανή, που πρόκειται να αποφυλακιστεί τη μέρα που εκείνος θα μπει στα δεκαέξι. Το εύκολο και γρήγορο χρήμα βρίσκεται στο σπίτι του πατριού του: μια παρτίδα ηρωίνης που πιάνει καλή τιμή στην αγορά. Κλέβει τα ναρκωτικά και με τη βοήθεια του «κολλητού» του αρχίζουν να τα διακινούν. Η τοπική μαφία θα ενδιαφερθεί για το άτομό του και σύντομα ο μικρός Λίαμ θα γίνει μέρος του μηχανισμού. Το Sweet Sixteen διαφοροποιείται αισθητά από τις ταινίες με ανήλικους ντίλερ ναρκωτικών. Σε έναν κόσμο ανεργίας και παραοικονομίας ο Λίαμ διακινεί συνειδητά παράνομες ουσίες, με απώτερο σκοπό να έχει ένα σπίτι όπου θα κολλήσει ξανά τα κομμάτια μιας διαλυμένης οικογένειας. Απορρίπτει το βάναυσο και ξένο προς το αίμα του πατριό του και αναλαμβάνει να φέρει κοντά τη μητέρα του και την αδελφή του. Μόνο που οι συνθήκες που οδήγησαν τις δυο γυναίκες στην αποξένωση είναι πιο δυνατές από τις προθέσεις ενός εφήβου που αντιμετωπίζει «ρομαντικά» ένα πολιτικοοικονομικό σύστημα προορισμένο να συνθλίβει το άτομο. Η ελληνικής κατασκευής έκδοση DVD περιοχής 2 διαθέτει εικόνα πλήρους ανάλυσης και ήχο σε έξι διακριτά κανάλια. Ως προς το οπτικό μέρος έχουμε ένα τυπικό transfer, με καλή λεπτομέρεια και μια αίσθηση γκρίζου στα πλάνα, όπως συμβαίνει σε όλες τις ταινίες του Βρετανού σκηνοθέτη. Η μπάντα δεν είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακή από άποψη σχεδιασμού. Τα έξτρα, τέλος, καλύπτονται από ένα ξερό τρέιλερ, τη στιγμή που η αντίστοιχη αγγλική έκδοση διαθέτει σχολιασμό, ένα 30λεπτο ντοκιμαντέρ και τις σκηνές που κόπηκαν.