Νέο αίμα στην ελληνική γυναικεία ροκ σκηνή που μετά τη «στροφή» της Μαρίνας Σκιαδαρέση και την αποχή της Σάννυ Μπαλτζή είχε συρρικνωθεί δραματικά. Αρκετούς μήνες μετά από ένα CD Single «γνωριμίας» η εκ Θεσσαλονίκης Σεμέλη Ταγαρά κυκλοφορεί ντεμπούτο άλμπουμ με έντεκα δικά της τραγούδια. Ως προς τη μουσική οι επιρροές από τα νεανικά της ακούσματα (Patti Smith, Jeff Buckley, Waterboys, Portishead κ.ά.) είναι εμφανείς: καθαρές ροκ φόρμες με έμφαση στην ηλεκτρική κιθάρα που οδηγεί τα περισσότερα track. Ο στίχος είναι ελληνικός και αναπόφευκτα όχι τόσο πλούσιος σε λεξιλόγιο (πολλές δισύλλαβες λέξεις, προκειμένου να μην προκαλούνται χάσματα στο ρυθμό), χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν υπηρετεί το στιχουργικό προσανατολισμό της δημιουργού: μικρά και μεγάλα αδιέξοδα στην επικοινωνία με τους άλλους. Με λίγα λόγια ένας δίσκος αρκετά πηγαίος, με αποδέκτη το νεανικό κοινό που σίγουρα θα συγχωρήσει τις όποιες (κυρίως στιχουργικές και ερμηνευτικές) αδυναμίες.