Το πάρτι των Placebo έλαβε τέλος. Ο Bowie με τους Spiders From Mars, ο Bolan με τους T-Rex και οι κοσμικοί της brit-pop αποχώρησαν τρεκλίζοντας και άφησαν τον Brian Molko και τους φίλους του μόνους με τη ζάλη του χανγκ-όβερ. Καθώς όλα γυρίζουν σε μια ορμητική δίνη από κιθαριστικά ριφ, ηλεκτρονικά μπιτ, μπλιπ των σινθεσάιζερ, ανδρόγυνα φωνητικά, πέπλα σκοτεινής pop και glam rock μακιγιάζ, ο Molko αναρωτιέται: «Μήπως το παρακάναμε;». Μπα, σώπα καλέ! Όταν η υπερβολή και η πρόκληση ήταν μαγνήτης για τα φώτα της δημοσιότητας, για να γίνεις εξώφυλλο του μουσικού Τύπου, για να σε παρακαλούν για συνεντεύξεις στο ραδιόφωνο και την τηλεόραση ήταν καλά, αλλά τώρα που τριαντάρισες «έπηξε» το μυαλό σου και αποκηρύττεις το βλάσφημο παρελθόν; «Προστάτεψέ με από αυτά που θέλω» λέει ο Molko σε ένα τραγούδι του τέταρτου άλμπουμ των Placebo. Ο λαός μας πάλι λέει «στερνή μου γνώση να σ’ είχα πρώτα».