Fils, Le – Κριτική

Ερμηνείες ακριβείας, κάμερα στο χέρι και πολύ κοντινά πλάνα, που συνθέτουν μια ασφυκτική ατμόσφαιρα, είναι τα βασικά χαρακτηριστικά της καινούργιας δουλειάς των αδελφών Νταρντέν. Έξι χρόνια μετά το συνταρακτικό φιλμ “Η Υπόσχεση” (1996) και τρία μετά τη βραβευμένη στο Φεστιβάλ Καννών “Ροζέτα” (1999), οι Βέλγοι δημιουργοί αφηγούνται μια ιστορία μεγαλοψυχίας και άφεσης αμαρτιών, με ήρωα έναν ξυλουργό που δέχεται ως μαθητευόμενο τον ανήλικο δολοφόνο του γιου του. Στόρι, με την έννοια μιας σειράς έντονων γεγονότων που οδηγούν σε κορύφωση, δεν υπάρχει. Το παρελθόν που στοιχειώνει τους δύο κεντρικούς χαρακτήρες αποκαλύπτεται σταδιακά, μέσα από λιγοστούς και κοφτούς διαλόγους. Παρεμβάλλονται σιωπές και μια μονότονη -και επαναλαμβανόμενη- καθημερινότητα (ο Ολιβιέ πενθεί το παιδί του δρώντας και αντιδρώντας μηχανικά), ενώ τις διεργασίες που γίνονται στο μυαλό του πατέρα εκφράζουν τα έντονα βλέμματα και κάποιες απότομες, ακούσιες κινήσεις. Διόλου τυχαία, για τον ιδιαίτερα δύσκολο αυτό ρόλο, ο Ολιβιέ Γκουρμέ τιμήθηκε με το Βραβείο Ερμηνείας στις Κάννες (2002), ενώ το φιλμ απέσπασε θετικές κριτικές, μολονότι δεν εντυπωσιάζει τόσο όσο παλαιότερες δουλειές των αδελφών Νταρντέν. Η ελληνικής κατασκευής έκδοση DVD περιοχής 2 διαθέτει άψογη εικόνα πλήρους ανάλυσης και ήχο μονοφωνικό μεν, αλλά τόσο “γεμάτο” που νομίζεις ότι διασπείρεται στο χώρο.