Η «Αθανασία» πραγματεύεται ένα θέμα τόσο παλιό όσο και ο άνθρωπος: Την ιδέα του θανάτου, «που οδηγεί τον αληθινά ελεύθερο άνθρωπο στο να αντιληφθεί βαθιά μέσα του ότι η ύπαρξή του έχει ημερομηνία λήξεως. Ο άνθρωπος οφείλει να συμφιλιωθεί με την ιδέα αυτή και όχι να αγκιστρώνεται από τη ζωή σε σημείο που να μη θέλει να φύγει, πράγμα που όλες οι θρησκείες εκμεταλλεύονται υποσχόμενες μελλοντική και ατέλειωτη ζωή».
Αυτά σημείωνε στον πρόλογό του ο Μάνος Χατζιδάκις το 1975. Πρόκειται για έναν κύκλο τραγουδιών για δύο φωνές και ορχήστρα, σε στίχους Νίκου Γκάτσου. Τραγουδούν ο Μανώλης Μητσιάς και η Δήμητρα Γαλάνη. Τα δώδεκα τραγούδια του κύκλου εμπνέονται από το ιδιαίτερο αυτό πλέξιμο ζωής και θανάτου. Μια σχέση εξάρτησης και αλληλεπίδρασης, που τόσο έχει τραγουδηθεί σε όλες τις εποχές. Αφουγκραστείτε την ιστορία του «Γιάννη του Φονιά», το «Κοίτα με στα Μάτια», τον «Παντελή», το «Μεθυσμένο Καράβι», το «Οι Μέρες είναι Πονηρές», τον «Τσάμικο».
Αποτολμώντας μια προσωπική τοποθέτηση, θεωρούμε ότι όλη η θεματική ενότητα στην οποία κινείται η «Αθανασία», συμπυκνώνεται στο ομώνυμο τραγούδι. (Τι ζητάς Αθανασία στο μπαλκόνι μου μπροστά…). Μια πολύ υψηλή στιγμή της συνεργασίας του Μάνου Χατζιδάκι με τον Νίκο Γκάτσο.
Στην καινούργια του έκδοση ο δίσκος είναι επιμελημένος με την ίδια φροντίδα. Στο ένθετο (ελληνικά, αγγλικά) περιλαμβάνονται οι στίχοι, φωτογραφικό υλικό, καθώς και μια σειρά από σχέδια του Γιώργου Σταθόπουλου.

Ειδήσεις Σήμερα: