Εντυπωσιακές συμμετοχές, παιχνιδιάρικα τραγούδια, παιχνιδιάρικη συσκευασία (αντί για το καθιερωμένο βιβλιαράκι υπάρχουν καρτολίνες που αλλάζουν ούτως ώστε το CD να αποκτά διαφορετικό εξώφυλλο), αλλά τίποτα το ουσιαστικό. Στο νέο της άλμπουμ η Αλκηστις Πρωτοψάλτη συλλέγει τραγούδια από διάφορους δημιουργούς (από τον Σταμάτη Κραουνάκη, τον Αντώνη Μιτζέλο και τον Κώστα Μπαλταζάνη των Ίασις έως το νέο… πάπα των σουξέ Γιώργο Θεοφάνους) και παράλληλα υποκύπτει στα ήθη των σταρ: συνθέσεις προορισμένες να συνοδεύσουν τις εμφανίσεις της σε νυχτερινό κέντρο (διόλου τυχαίο το ντουέτο με τον Ρέμο) και μετά να ξεχαστούν. Μολονότι προσεγμένο ως προς τη μουσική και το στίχο, το “Πες μου Θάλασσα” δεν αποτελεί ολοκληρωμένη αισθητική πρόταση, όπως το “Ηφαίστειο” ή οι “Υδρόγειες Σφαίρες”. Σε εξιτάρει με το “Τράβα σκανδάλη”, θωπεύει τις έθνικ ευαισθησίες του μέσου ακροατή με τα τραγούδια “Μακριά-μακριά” και “Ya Habibi”, σε κάνει να απορείς για την επιλογή του “Εφτά ζωές” -που έχει ερμηνεύσει εκπληκτικά η Μαρία Δημητριάδη στο δίσκο “Δον Κιχώτες”– και αυτό είναι όλο.

Ειδήσεις Σήμερα: