Ηταν Σεπτέμβριος του 1976 όταν η 17άχρονη Λονδρέζα Susan Dallion ανέβηκε για πρώτη φορά στη σκηνή του 100 Club ως Siouxsie Sioux, μαζί με το συγκρότημά της, τους Banshees. Σε ελάχιστο χρόνο έγινε η αδιαμφισβήτη θεά του punk, μια φιγούρα-πρότυπο για χιλιάδες βαριεστημένες μικροαστές που λαχταρούσαν μια εξέγερση. Για πολλούς αποτελεί την πιο αυθεντική, ανανεωτική και καθηλωτική γυναικεία φιγούρα που ανέδειξε η ηλεκτρική μουσική από τα μέσα της δεκαετίας του 70 και έπειτα.
«No Future!» ήταν ένα από τα κυρίαρχα συνθήματα εκείνων των ταραγμένων ημερών. Να όμως που το τότε «ανύπαρκτο» μέλλον έφτασε μέχρι το σήμερα. Φαντασία και ωριμότητα, πόθος και δράμα, ομορφιά και μοναδική προσωπικότητα, συναισθηματικές μεταπτώσεις και ανανεωτικό όραμα ήταν τα ζωτικά στοιχεία μιας δισκογραφικής διαδρομής με σταθμούς τα άλμπουμ «The Scream» (1978), «Kaleidoscope» (1980), «A Kiss In The Dreamhouse» (1982), «Hyena» (1984), «Through The Looking Glass» (1987), «Superstition» (1991) και, τέλος, το «Τhe Rapture» (1995).
Δεκατέσσερα τραγούδια-σταθμοί της προαναφερθείσας πορείας (ανάμεσά τους και τα Christine, Israel, Cities In Dust, Spellbound, Arabian Knights, Hong Kong Garden, Peek-A-Boo, This Wheel’s On Fire) συγκεντρώνονται στο «Best Of» των Siouxsie & The Banshees, με ήχο βελτιωμένο έπειτα από νέα, ψηφιακή ηχητική επεξεργασία. Ως δέλεαρ για τους συλλέκτες και τους φανατικούς περιλαμβάνεται το ακυκλοφόρητο πριν «Dizzy».

Ειδήσεις Σήμερα: