Μέσα από τους παφλασμούς μιας ηχητικής θάλασσας από βελούδινες μελωδίες, στιβαρούς ρυθμούς, κιθάρες άλλοτε νωχελικές και άλλοτε ταραγμένες, ονειροπολήσεις του βιολιού και του φλάουτου, παρεμβάσεις της τρομπέτας και ανθολογίες από sample αναδύεται μια Αφροδίτη των σύγχρονων ήχων. Τη λένε Hannah Bristow. Η φωνητική της ερμηνεία -κατά περίπτωση ψίθυρος, κραυγή, ύμνος, ελεγεία, μπαλάντα, pop κομψοτέχνημα, jazz σκέρτσο, soul εξομολόγηση- έχει μια ποιότητα που μόνο σε φτασμένες σταρ μπορεί κανείς να συναντήσει. Κι όμως το «Siren» δεν είναι παρά το ντεμπούτο των Eludea, του σχήματος από το Μπρίστολ που έχει ως βασικά μέλη την ίδια, τον μπασίστα και κιθαρίστα Marc Day και τον τρομπετίστα Roger Mills. Οι Eludea δεν είναι απλώς καλοί· είναι σπάνιοι. Αν τους δοθεί λίγη προσοχή από τους καρεκλοκένταυρους της δισκογραφικής βιομηχανίας, έχουν τα φόντα να γίνουν οι νέοι Cranberries.