Μελωδική, έντονα ρυθμική, επαρκής και χωρίς υπερβολές στην ερμηνεία, το περιεχόμενο των στίχων ή την παραγωγή, καθώς και με πολλές διαφορετικές αισθητικές πτυχές -που ποικίλλουν από τις ακουστικές μπαλάντες και την country μέχρι το υψηλών εντάσεων rock- η τραγουδοποιία του Ryan Adams είναι αναμενόμενο να έχει πολλούς φίλους. Στα υπέρ του Αμερικανού τραγουδοποιού και τραγουδιστή θα καταγράψουμε επίσης την εντυπωσιακή του παραγωγικότητα, δεδομένου ότι τα 13 τραγούδια του «Demolition», του τρίτου του άλμπουμ, έχουν επιλεγεί από περίπου 60 συνθέσεις που έγραψε μέσα σε λίγους μήνες, στη διάρκεια της περσινής του περιοδείας. Εάν ωστόσο επιχειρήσουμε μια σύγκριση του Adams με τα πραγματικά μεγάλα ονόματα της «σχολής» που υπηρετεί (όπως είναι, π.χ., ο Bruce Springsteen ή η Joni Mitchell), τότε γίνεται αμέσως φανερό ότι είναι πολύ «λίγος», ότι δεν έχει τη στόφα του μεγάλου καλλιτέχνη. Από την άλλη πάλι, στα 28 του χρόνια, έχει, όπως συχνά λέγεται, «όλη τη ζωή μπροστά του».