Vidocq – Κριτική

Μία ακόμα γαλλική παραγωγή που παραπέμπει μεν στο λαϊκό θέαμα προηγούμενων δεκαετιών (οι περιπέτειες του επιθεωρητή Βιντόκ γυρίστηκαν σε σίριαλ το 1967 και το 1971), αλλά χρησιμοποιεί κατά κόρον την ψηφιακή τεχνολογία και συνδυάζει ανομοιογενή στοιχεία, προκειμένου να εντυπωσιάσει το σύγχρονο κοινό. Το «Vidocq» κινείται στο πνεύμα της «Αδελφότητας των Λύκων»: Γαλλία της προεπαναστατικής περιόδου, σκοτεινά δρομάκια, υπόγεια του Παρισιού, μυστικά εργαστήρια, συνομωσίες, ερωτικά βίτσια, Γάλλοι επιθεωρητές της αστυνομίας που παίζουν στα δάχτυλα τις… ασιατικές πολεμικές τέχνες. Τα προβλήματα αρχίζουν από τη στιγμή που το εγχείρημα αποσκοπεί στον εντυπωσιασμό του κοινού. Οι ψηφιακές κάμερες κινούνται με ταχύτητα αστραπής, οι υπολογιστές αλλοιώνουν τα χρώματα στα πλάνα, τα ντεκόρ είναι ως επί το πλείστον ψηφιακά, ενώ επίσης ψηφιακά ανδρείκελα επιτρέπουν στον υπέρβαρο Ντεπαρντιέ να ελίσσεται σαν χέλι και να περιστρέφεται με τη χάρη… μπαλαρίνας. Έτσι, από ένα σημείο και μετά, η υπόθεση παύει να ενδιαφέρει το θεατή, που απλώς περιμένει το επόμενο τρικ. Η ελληνικής κατασκευής έκδοση DVD περιοχής 2 διαθέτει εικόνα πλήρους ανάλυσης, που αποτυπώνει με εξαιρετική λεπτομέρεια τα σκοτεινά πλάνα του φιλμ, και ήχο σε έξι διακριτά κανάλια, με άριστη απόδοση των χώρων δράσης. Τα έξτρα περιορίζονται στο τρέιλερ και σε ένα πολύ μικρής διάρκειας (μόλις 7 λεπτά) «Making of».