H βαθμολογία Οδηγών και Κατασκευαστών, μετά το Ράλι Κύπρου



Οι νικητές των ΕΔ του Ράλι Κύπρου



H κατάταξη και οι εγκαταλείψεις του Ράλι Κύπρου



Σε τροχιά τίτλου τέθηκε πλέον η Peugeot, έπειτα από την κατάκτηση των δύο πρώτων θέσεων του βάθρου των νικητών του Ράλι Κύπρου, από τους Marcus Gronholm και Richard Burns, σε έναν αγώνα που κρίθηκε περισσότερο στην αξιοπιστία, παρά στην ταχύτητα, αφού οι αντίξοες συνθήκες των κυπριακών διαδρομών εξόντωσαν τον ανταγωνισμό.



Θεωρητικά, η γαλλική ομάδα δεν είχε πιθανότητες για τη νίκη, αφού θα αντιμετώπιζε στην Κύπρο δύο ομάδες που διέθεταν την απαραίτητη ταχύτητα, με οδηγικό δυναμικό που είχε τις ικανότητες να αξιοποιήσει τις δυνατότητες των αυτοκινήτων τους. Όμως, το νικηφόρο παρελθόν της Ford επί κυπριακού εδάφους, και η αποτελεσματικότητα των Subaru σε συνδυασμό με τα -κατάλληλα για την Κύπρο- ελαστικά της Pirelli, δεν αποτέλεσαν παράγοντες που θα έκριναν τη νίκη υπέρ των δύο ομάδων.



Η ομάδα της Peugeot βασίστηκε περισσότερο στην αξιοπιστία των 206 WRC, η οποία δεν επηρεάστηκε από την οικτρή, λόγω των έντονων βροχοπτώσεων, κατάσταση των ΕΔ, ούτε από την αποδοτικότητα των ελαστικών της Pirelli που διέθετε ο ανταγωνισμός, ο οποίος χάθηκε εν μέσω προβλημάτων αξιοπιστίας. Τα γαλλικά αυτοκίνητα, με το μαλακό set-up του Ράλι Ακρόπολις, ήταν ενδοτικά στο ανώμαλο έδαφος, αντίθετα με τα αυτοκίνητα της Ford, τα οποία είχαν νευρική και ευμετάβλητη συμπεριφορά.



Η επίδοση των Marcus Gronholm και Richard Burns ήταν σταθερότατη επί τριήμερο, αντίθετα με τους οδηγούς της Ford και της Subaru, των οποίων οι επιδόσεις δεν στάθηκαν ικανές για τη νίκη. Οι αγώνες ράλι δεν είναι μόνο αγώνες ταχύτητας -όπως τείνουν να μεταβληθούν σήμερα-, αλλά κυρίως αντοχής, και τα παντός εδάφους 206 WRC δικαίωσαν ακόμη μία φορά το επιτελείο της γαλλικής ομάδας, που βαδίζει πλέον ολοταχώς για το τρίτο της συνεχόμενο πρωτάθλημα.



Τα Ford Focus RS WRC 02 φαίνεται ότι έχουν χάσει το δρόμο της εξέλιξης στον τομέα της αξιοπιστίας, κυρίως στο σύστημα διεύθυνσης, την ευαισθησία του οποίου δεν έχουν ακόμη καταφέρει να εξαλείψουν. Κανείς δεν μπορεί να κατηγορήσει τους Colin McRae και Carlos Sainz, ακόμη και το δίδυμο Markko Martin και Francois Duval που κέρδισαν από μία ΕΔ, για τα προβλήματα που αντιμετώπισαν, αφού έπραξαν το καθήκον τους στο ακέραιο. Ο μόνος που φάνηκε ότι θα επιβίωνε, ήταν ο Σκοτσέζος οδηγός, που προηγήθηκε τις δύο πρώτες ημέρες, για να χάσει -όπως περιγράφεται αναλυτικά στην εξέλιξη του αγώνα σε κάθε ΕΔ- τη νίκη στο 3ο Σκέλος, αφού τουμπάρισε δύο φορές, στην προσπάθειά του να αντέξει τη σταθερή πίεση του Marcus Gronholm, ο οποίος, σημειωτέον, δεν κέρδισε… ούτε μία ΕΔ!



Στο δεύτερο Σκέλος, οι Colin McRae και Carlos Sainz, είχαν επιλέξει ελαστικά τύπου Κ της Pirelli, αποφεύγοντας τον τύπο XR , που έχει πυκνότερη διάταξη του πέλματος για στενό χώμα, και ο Σκοτσέζος κινήθηκε γρήγορα στις λασπωμένες διαδρομές. Ο Marcus Gronholm χρησιμοποίησε -όπως και ο Richard Burns- ελαστικά τύπου GW της Michelin, τα οποία όμως ήταν κατάλληλα για στεγνές ΕΔ, στις οποίες κατάφεραν να σημειώσουν χρόνους αντίστοιχους του ανταγωνισμού. Την τρίτη ημέρα, οι οδηγοί της Ford επέλεξαν τον τύπο XR με πρόσθετη χάραξη, ενώ οι οδηγοί της Peugeot δεν επανέλαβαν το λάθος, και χρησιμοποίησαν ελαστικά της Michelin κατάλληλα για λασπώδες έδαφος, και δικαιώθηκαν όταν άρχισε η βροχόπτωση στο δεύτερο μέρος του Σκέλους.



Ο Colin McRae σημείωσε την πρώτη του ανατροπή σε μία στενή αριστερή στροφή στη 16η ΕΔ, όταν πιέστηκε για να καλύψει τη χρονική του καθυστέρηση, που προέκυψε λόγω λανθασμένου χρόνου που του είχε επιδοθεί, και συνέχισε χωρίς υποβοήθηση του τιμονιού, ενώ η τηλεοπτική κάμερα είχε πέσει στο δάπεδο του kockpit, εμποδίζοντάς τον. Στη 18η ΕΔ επανέλαβε το ατόπημα, χάνοντας την… κατεύθυνση του δρόμου -για τρεις στροφές- και τη νίκη, αφού τερμάτισε τελικά στην έκτη θέση. Αλλωστε, το ύψος των αυτοκινήτων ήταν ασυνήθιστα υψηλό -για να περνούν πάνω από τις αιχμηρές πέτρες-, γεγονός που συνέτεινε στην τάση ανατροπής, φαινόμενο συχνό στο φετινό αγώνα, ιδιαίτερα στις τάξεις της Ford.



Η ομάδα της Subaru φάνηκε ότι θα ήταν ικανή για τη νίκη, και σίγουρα τα ελαστικά της Pirelli -παρά τις λανθασμένες επιλογές- αξιοποιήθηκαν αποτελεσματικότερα στα Impreza S44 WRC P2002, αλλά οι εξάρσεις των Petter Solberg και Tommi Makinen -κέρδισαν συνολικά… 11 ΕΔ- δεν στάθηκαν αρκετές να τους χαρίσουν τη διάκριση που άξιζαν, αφού την πορεία τους ανέκοψαν τα προβλήματα αξιοπιστίας.



Αντίστοιχα προβλήματα ταλάνισαν την ομάδα της Mitsubishi, και μόνο ο Francois Delecour κατάφερε να τερματίσει, έστω και στη 13η θέση, ενώ τα αυτοκίνητα των ομάδων της Hyundai και της Skoda εμφανίστηκαν εμφανώς βελτιωμένα, με την πλάστιγγα να γέρνει ελαφρά υπέρ της βρετανοκορεάτικης ομάδας -ελέω του έμπειρου στην Κύπρο, Armin Schwarz-, χωρίς να παραβλέπεται η επίδοση του Κenneth Eriksson.



Δημήτρης Πρωτονοτάριος

auto.in.gr

Ειδήσεις Σήμερα: