Το πρόγραμμα του Grand Prix ΗΠΑ



Τα εξελιγμένα προγράμματα εξομοίωσης επιτρέπουν στους οδηγούς και τους τεχνικούς των ομάδων να παρατηρήσουν την πιθανή συμπεριφορά των μονοθεσίων στη νέα πίστα Grand Prix της Ινδιανάπολης. Για τους περισσότερους οδηγούς οι εξομοιωτές είναι χρήσιμοι, αν και υπάρχει και η αντίθετη άποψη. Εντούτοις, η εικονική πραγματικότητα μπορεί να επιτρέψει στους τεχνικούς να βγάλουν κάποια θεωρητικά συμπεράσματα και στους οδηγούς να προσαρμοστούν στην «κατάσταση ροής» της πίστας.



«Οι οδηγοί διασχίζουν την ευθεία των 926μ. μπροστά από τα pits με ταχύτητα 300χ.α.ώ., φτάνοντας στην στροφή «1» με 320χ.α.ώ. πριν φρενάρουν, για να στρίψουν με 1η σχέση και ταχύτητα 100χ.α.ώ.



Παραμένοντας με την ίδια σχέση, στρίβουν στη στροφή «2» με 65χ.α.ώ. και επιταχύνοντας στη στροφή «3», φτάνουν στην «4» με 110χ.α.ώ. και 2η σχέση.



Επιταχύνοντας και πάλι, φτάνουν στην στροφή «5» με ταχύτητα 230χ.α.ώ. και 5η σχέση, για να στρίψουν με 160χ.α.ώ. και 3η.





Η ακτίνα καμπυλότητας της στροφής «6» κλείνει σταδιακά και, ενώ η ταχύτητα εισόδου φτάνει τα 130χ.α.ώ. με 2η σχέση, η ταχύτητα εξόδου μειώνεται στα 110χ.α.ώ. (με την ίδια σχέση), ώστε τα μονοθέσια να διαγράψουν την ιδανική τροχιά για να στρίψουν χωρίς απρόοπτα στη στροφή «7» με ταχύτητα 105χ.α.ώ.



Στο τέλος της εσωτερικής ευθείας των 535μ. οι οδηγοί φτάνουν τα 290χ.α.ώ. με 6η, πριν φρενάρουν για να στρίψουν στη στροφή «8» με 120χ.α.ώ. και 2η σχέση.



Φτάνοντας στο σύμπλεγμα των στροφών «9» και «10», οι οδηγοί στρίβουν με ταχύτητα 75χ.α.ώ. στην πρώτη και 80χ.α.ώ. στη δεύτερη αντίστοιχα, με 1η σχέση.



Επιταχύνοντας, φτάνουν στη στροφή «11» με ταχύτητα 200χ.α.ώ. και 3η σχέση, για να στρίψουν με 120χ.α.ώ. και 2η.



Από την έξοδο της στροφής αυτής, οι οδηγοί παραμένουν με τερματισμένο το γκάζι, προσπαθώντας να επιτύχουν μεγάλη ταχύτητα εξόδου (250χ.α.ώ. με 5η) στη στροφή «12», που θα τους επιτρέψει να στρίψουν με 310χ.α.ώ. στη στροφή 13 και να φτάσουν ταχύτερα στη στροφή «1».

auto.in.gr