Το «Nosferatu» αποτελεί επιστέγασμα της δεκατριάχρονης ενασχόλησης του πιανίστα, συνθέτη και θεωρητικού της σύγχρονης μουσικής Σάκη Παπαδημητρίου με την ηχητική επένδυση «Βωβού κινηματογράφου με μουσική επιτόπου». Με τη συνδρομή της Γεωργίας Συλλαίου (φωνή) και του Γεώργιου Bandoek Αποστολάκη (κιθάρα), o κ. Παπαδημητρίου παρουσιάζει τη δική του άποψη για την ηχητική επένδυση του κλασικού φιλμ του βωβού κινηματογράφου «Nosferatu» (1992, σκηνοθεσία F.W. Murnau).
Η ηχογράφηση έγινε «ζωντανά», με τους συντελεστές να παρακολουθούν την προβολή του φιλμ, χωρίς μεταγενέστερες επεμβάσεις, επιτρέποντάς τους να «μπουν στο πετσί του ρόλου» και να μεταφράσουν τη συναισθηματική τους φόρτιση σε αυτοσχεδιαστικές παρεκκλίσεις από τον ρου της παρτιτούρας.
Η εξπρεσιονιστική, νουάρ αισθητική του φιλμ εμποτίζει και το σάουντρακ, το οποίο γεγονός είναι ότι δεν διευκολύνει διόλου την περιγραφή του με λόγια ή την ένταξή του σε συγκεκριμένη τεχνοτροπία. Παρακολουθώντας τη δράση και τις ανατροπές της ταινίας, η συνοδεύουσα μουσική αλλάζει διαρκώς πρόσωπα και προσωπεία: την αινιγματικότητα διαδέχεται ο σαρκασμός, τον τρόμο ο ερωτισμός, τη δημιουργία η καταστροφή, την υποβλητικότητα η απώθηση.
Τα εξαιρετικά φωνητικά της κ. Συλλαίου αναλαμβάνουν να σηκώσουν το μεγαλύτερο εκφραστικό βάρος, ενώ το πιάνο του κ. Παπαδημητρίου και η κιθάρα του κ. Αποστολάκη χτίζουν μεθοδικά μια ατμόσφαιρα με διαρκείς εναλλαγές και μεταπτώσεις, που όμως δεν μονώνεται σε ένα ελιτίστικο κέλυφος αλλά ανοίγει παράθυρα προς αναφορές και συμπάθειες όπως ο Satie, ο Debussy, ο Kip Hanrahan, η Laurie Anderson.
Μια κυκλοφορία -αναμενόμενα- μυστηριώδης αλλά και με το δικό της, ιδιαίτερο τρόπο, όμορφη, για εκείνους τους ακροατές που ενθουσιάζονται όχι από το παγιωμένο αλλά από το αλλιώτικο.

Ειδήσεις Σήμερα: