Είναι αλήθεια ότι το όνομα του Nikolaus Harnoncourt δεν είχε μέχρι πρόσφατα συνδεθεί με συνθέτες όπως ο Dvorak. Η απόφασή του να συμπεριλάβει έργα του Τσέχου δημιουργού σε συναυλίες και ηχογραφήσεις του χρονολογείται από το 1998, παρ’ όλο που, όπως ο ίδιος εκμυστηρεύεται, προσωπικές εμπειρίες και επιρροές τον συνέδεαν πάντα με τη σλαβική μουσική έστω και «εμμέσως».
Οι δύο σειρές των «Σλαβικών Χορών» του Dvorak δεν χαρακτηρίζονται τόσο από τα τσεχικά μουσικά χαρακτηριστικά, παρ’ ότι αποτελούν εθνική κληρονομιά της χώρας αυτής. Ο λόγος είναι ότι ο Dvorak πήρε από τους παραδοσιακούς χορούς της Βοημίας κυρίως ρυθμικά στοιχεία και όχι μελωδίες. Τα στοιχεία αυτά χρησιμοποίησε με πολλή φαντασία, ενσωματώνοντας μελωδικά και ρυθμικά θέματα από διάφορες χώρες, όπως η Πολωνία και η Ρωσία.
Η ερμηνευτική πρόταση του Nikolaus Harnoncourt για τους τόσο δημοφιλείς αυτούς χορούς έχει όλα τα γνωρίσματα στα οποία μας έχει συνηθίσει ο σημαντικός Αυστριακός διευθυντής, όπως ζωντάνια, μεγάλες δυναμικές και χρωματικές διαφοροποιήσεις, έξοχη άρθρωση, άριστη προβολή των επιμέρους μουσικών στοιχείων και μοναδική τεχνική και μουσική αρτιότητα. Σημαντική για την επίτευξη όλων αυτών είναι η συνεισφορά της Ορχήστρας Δωματίου της Ευρώπης, η οποία προσφέρει μια υπέροχη, ξεχωριστή ανάγνωση.