Bach: Sonatas for Violin and Harpsichord / Carmignola – Κριτική

Ο Bach συνέθεσε μεγάλο αριθμό έργων μουσικής για μικρά σύνολα, το μεγαλύτερο μέρος των οποίων όμως χάθηκε μετά το θάνατό του. Ιδιαίτερα σημαντική θεωρείται η περίοδος κατά την οποία έζησε στο Cothen (1717-23), καθώς στη διάρκειά της έγραψε πολλά έργα για το υψηλού επιπέδου μουσικό σύνολο της αυλής του πρίγκιπα Λεοπόλδου. Ξεχωριστή θέση ανάμεσα σε αυτά έχουν οι έξι σονάτες για βιολί και τσέμπαλο, αφενός επειδή είναι από τα λίγα έργα που διασώθηκαν, καθώς ήταν ευρέως διαδεδομένα και παίζονταν πολύ συχνά την εποχή εκείνη, και αφετέρου διότι είναι ιδιαίτερα σημαντικά από μουσική άποψη. Όπως αναφέρει ο Johann Nikolaus Forkel, ο πρώτος που ασχολήθηκε με τη βιογραφία του Bach το 1802, «Πρόκειται για έργα πολύ μελωδικά και με έντονο χαρακτήρα. Το μέρος του βιολιού απαιτεί έναν πραγματικό βιρτουόζο. Ο Bach γνώριζε τις δυνατότητες του οργάνου αυτού και το αξιοποίησε με τον καλύτερο τρόπο όπως έκανε και με το τσέμπαλο».
Ότι το μέρος του βιολιού και του τσέμπαλου απαιτούν εξαιρετικούς εκτελεστές φαίνεται πολύ καλά στην παρούσα εκτέλεση, στην οποία ο Giuliano Carmignola και ο Andrea Marcon ενώνουν τις δυνάμεις τους, για να δώσουν με τα όργανα εποχής μια πολύ καλή και πνευματώδη ανάγνωση. Τα tempi σπάνια είναι γρηγορότερα από αυτά που απαιτούνται ώστε η μουσική να τραγουδηθεί και οι φράσεις να αναπτυχθούν αβίαστα. Οι δύο μουσικοί συνεργάζονται απόλυτα, καταλήγοντας σε μια πρόταση όπου το καλό γούστο και το ύφος των συνθέσεων του Bach κυριαρχούν.