“Αναχωρήσεων” συνέχεια. Όλο και περισσότεροι δημιουργοί αφήνουν πίσω τους τις δεδομένες μουσικές φόρμες και ο Νίκος Γράψας επιλέγει τη (μοναχική;) οδό της προσωπικής δημιουργίας, κυκλοφορώντας το “Εόν”, ένα δίσκο ελεύθερου αυτοσχεδιασμού πάνω σε ανατολίτικους κατά κύριο λόγο μουσικούς δρόμους. Με όχημα το διαφορετικό κούρδισμα δύο βασικών οργάνων (το μικρό λαούτο είναι κουρδισμένο σε λα/ρε δίεση/σολ/ντο, αντί του καθιερωμένου λα/ρε/σολ/ντο, και το μεγάλο σε μι/σολ/ρε/φα δίεση, αντί του μι/λα/ρε/σολ) ο Γράψας καλεί τους φίλους του μουσικούς να απελευθερώσουν τη φαντασία τους και να χρωματίσουν νέα τοπία. Όπως χαρακτηριστικά λέει ο ίδιος: “Με αυτό τον τρόπο ο μουσικός είναι αναγκαστικά λιγότερο δεξιοτέχνης και περισσότερο “εξπρεσιονιστής”. Παίζει περισσότερο με το ένστικτο, τη δυναμική και το χρώμα του ήχου, καθώς εν μέρει η οργανοπαικτική λογική του έχει καταργηθεί”.
Το Εόν (“αγέννητο και ανώλεθρο, σφαίρα ολοστρόγγυλη” κατά τον Παρμενίδη) ξαφνιάζει ευχάριστα τον ακροατή. Χωρίς καλούπια, αλλά και δίχως εξτρεμισμούς, τον κάνει κοινωνό σε ένα ταξίδι χωρίς αρχή, μέση και τέλος, σε έναν αέναο χορό από νότες, όργανα και φωνές. Εάν μάλιστα έλειπαν τα δύο τραγούδια που σπάνε τη ροή της μουσικής (στίχοι του ίδιου και της Κατερίνας Πετράκου), θα μιλούσαμε για ένα αισθητικό σύνολο που υπακούει και ταυτόχρονα παραβιάζει τα καθιερωμένα.
Παίζουν οι μουσικοί Στέλιος Βλασσόπουλος (προγραμματισμός, συνθεσάιζερ), Γιώργος Συμεωνίδης (νέι), Ειρήνη Βυθούλκα (μπεντίρ), Γιώργος Κοντογιάννης (λύρα, ταραμπούκα, στάμνα), Κατερίνα Λέκκα (ακορντεόν) και Σοφία Λαμπροπούλου (κανονάκι).

Ειδήσεις Σήμερα: