Ένας δίσκος φτιαγμένος από τα καλύτερα υλικά: καταξιωμένοι στιχουργοί, ένας δημιουργός σε πολύ καλή στιγμή, ένας τραγουδιστής με ήθος και αίσθηση θεατρικότητας στην ερμηνεία. Σε επίπεδο συνθέσεων ο Θάνος Μικρούτσικος στρέφει το βλέμμα στις δικές του ρίζες, με τραγούδια που παραπέμπουν μεν στην πρώτη του συνθετική περίοδο, αλλά είναι έτσι επεξεργασμένα και τόσο λειτουργικά ενορχηστρωμένα που διεκδικούν σθεναρά μια θέση ανάμεσα στα σύγχρονα ακούσματα. Ως προς το λόγο υπάρχουν ενστάσεις και αφορούν στο κάπως παρωχημένο ύφος του Γιώργου Κακουλίδη, μολονότι, θεματικά, ο στίχος του είναι κάτι παραπάνω από επίκαιρος. Τραγούδια όπως «Τα χρόνια που μου έπιαναν τον κώλο» ή ο «Διάβολος» συγκρούονται μετωπικά με το αφαιρετικό και τέλειο στην επιλογή των λέξεων «Ο τόπος έχει αλλάξει» (Τζένη Μαστοράκη), καθώς και με το άκρως ευαίσθητο «Θέλω τη μέρα που θα φύγεις» (Οδυσσέας Ιωάννου), που αποτελούν και τις καλύτερες στιγμές του CD. Ο Χρήστος Θηβαίος προσεγγίζει με ζέση το υλικό -ίσως περισσότερη από όσο χρειαζόταν για τα συγκεκριμένα τραγούδια. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να υπάρχουν στιγμές που οδηγείται σε πομπώδη ερμηνεία.
Συνολικά, πρόκειται για ένα άλμπουμ που έγινε για τη χαρά των δημιουργών και όσων συμμετείχαν στην ολοκλήρωση της δουλειάς. Δεν θωπεύει, δεν λοξοκοιτά το ευρύ κοινό και την αγορά του δίσκου. Και είναι αυτή η μαγκιά που κάνει τον «Αμλετ της Σελήνης» ένα μικρό αλλά ακριβό στολίδι της σύγχρονης δισκογραφίας.
Στίχους έχουν γράψει ακόμα ο Μάνος Ελευθερίου και ο Κώστας Λαχάς, ενώ τα τραγούδια «Song-Blues» και «Κοντρόλ» (στίχοι Κώστα Τριπολίτη) ακούγονται σε δεύτερη εκτέλεση. Η αυθεντική, με τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου, υπάρχει στο άλμπουμ «Όλα από Χέρι Καμένα».

Ειδήσεις Σήμερα: