The Late Lounge – Κριτική
Αργά το βράδυ -ή, αν προτιμάτε, νωρίς το πρωί-, στο ημίφως μιας από τις περιφερειακές αίθουσες του χορευτικού κλαμπ, οι αποκαμωμένοι χορευτές μπαίνουν στο «θάλαμο αποσυμπίεσης» των chill-out και των cool ήχων, που απόψε διαλέγει η Claire Anderson, dj του λονδρέζικου Jazz FM. Για τους μη ανθεκτικούς στο ξενύχτι το σχετικό ρεπερτόριο συγκεντρώνεται στα δύο CD της συλλογής «The Late Lounge». Τα 31 κομμάτια (τραγούδια, ινστρουμένταλ συνθέσεις και remix) αντλούνται τόσο από την εξ ορισμού οικεία αισθητική της electronica (Moby, Underworld, Afterlife) όσο και από λιγότερο προφανείς αλλά ευπρόσδεκτες πηγές όπως το post-rock (Lambchop, Goldfrapp), η pop των 60s (Dusty Springfield) και των 70s (Minnie Riperton), το ethno-beat (Nitin Sawhney), η indie σκηνή (Sneaker Pimps).
- Δεκατρία σιδηροδρομικά δυστυχήματα με νεκρούς στην Ισπανία από τις αρχές του αιώνα
- Στα «ΝΕΑ» της Δευτέρας: Ελαφρύτερα εκκαθαριστικά
- Συρία: Ο επικεφαλής των κουρδικών δυνάμεων επιβεβαιώνει τη συμφωνία εκεχειρίας που ανακοίνωσε ο αλ Σάρα
- Η Γερμανία ζητά απάντηση από την ΕΕ στους νέους δασμούς του Τραμπ και θέτει θέμα για την εμπορική συμφωνία
- Ιαπωνία: Η μεγαλύτερη εταιρεία σάλτσας σόγιας αποκτά …γεύση για deals
- Αερομεταφορές: Η κούρσα για την επόμενη γενιά κινητήρων τζετ