Για τους νεοφερμένους στο σινεμά οι Μόντι Πάιθον πιθανόν να μη σημαίνουν τίποτα. Όμως, στις δεκαετίες του ΄70 και του ΄80, το εν λόγω γκρουπ κωμικών ταυτίστηκε με την αναρχική σάτιρα και γνώρισε την παγκόσμια αναγνώριση. Εμφανίστηκαν στη βρετανική τηλεόραση προς τα τέλη της δεκαετίας του ΄60, σύντομα έγιναν δημοφιλείς στη χώρα τους και, έπειτα από μια άτυχη απόπειρα να κατακτήσουν τις ΗΠΑ με την πρώτη τους ταινία («And Now For Something Completely Different», 1972), κατάφεραν τελικά να επιβάλουν τους δικούς τους κώδικες επικοινωνίας σε Αμερική και Ευρώπη, παρωδώντας τις περιπέτειες του βασιλιά Αρθούρου. Το «Αγιο Δισκοπότηρο», όπως είναι ο αυθεντικός τίτλος, δεν έχει ούτε ιερό ούτε όσιο. Από την έναρξη, όπου ένας πλανόδιος διαλαλεί ότι μαζεύει τους… νεκρούς από χολέρα, έως τα ξεκαρδιστικά συναπαντήματα των ηρώων (σκηνές ανθολογίας η μονομαχία με το Μαύρο Ιππότη και το τάγμα των ιπποτών του «Νι») οι Βρετανοί σουρεαλιστές κωμικοί τινάζουν στον αέρα την ιστορία, καλούν το θεατή να ξεχάσει ό,τι ξέρει για τους μύθους και εφευρίσκουν ανδραγαθήματα που προκαλούν ακράτητα γέλια. Φυσικά, το ιδιόρρυθμο αυτό χιούμορ δεν γίνεται αποδεκτό από τον καθένα. Ωστόσο, τόσο η ταινία όσο και οι εμπνευστές της έχουν περάσει πλέον στη σφαίρα του κλασικού, όντας παιδιά μιας εποχής που κατάφερε να συνδυάσει τη χοντρή φάρσα με την ιδιοφυΐα.

Ειδήσεις Σήμερα: