«Να τι θα Πει Ζαμπέτας»: αυτό τον ιδιαίτερα εύγλωττο τίτλο είχε ένας δίσκος που κυκλοφόρησε το 1971. Η επανέκδοσή του, σήμερα, μας μεταφέρει στην εποχή που ο Γιώργος Ζαμπέτας μεσουρανούσε ως μουσικός και ως showman. Δεκαεπτά οργανικές αποδόσεις γνωστών τραγουδιών του δίνουν μια χορταστική γεύση από ένα μουσικό που σημάδεψε όσο λίγοι άλλοι μια ολόκληρη εποχή. Ο Γιώργος Ζαμπέτας ήλθε να υπηρετήσει το χώρο του λαϊκού τραγουδιού, προσδίδοντάς σε αυτό μια κοσμοπολίτικη διάσταση. Βρισκόμαστε σε μια εποχή όπου το ρεμπέτικο είχε πλέον παραχωρήσει τη θέση του στο λαϊκό τραγούδι. Τα μπουζούκια είχαν φύγει από το «περιθώριο» και είχαν ανέβει στο πάλκο των καλύτερων νυχτερινών κέντρων. Οι αλλαγές στη δομή της μουσικής ήταν ανάλογες. Παραμερίστηκαν οι ανατολίτικοι «δρόμοι» προς όφελος της δυτικής αρμονικής σκέψης. Παράλληλα, το βάρος δόθηκε στη δεξιοτεχνία και στη σκηνική παρουσία της ορχήστρας. Έτσι, το «αποκαθαρμένο» από τους συνειρμούς περί περιθωρίου μπουζούκι δεν άργησε να γίνει το σύμβολο μιας Ελλάδας που ζούσε με το αστικό όνειρο. Η ατμόσφαιρα αυτή έχει πολύ εύλογα αποτυπωθεί στις ταινίες του παλιού ελληνικού κινηματογράφου, στις οποίες, σχεδόν κάθε φορά, η παρέα των πρωταγωνιστών κατέληγε «στα μπουζούκια». Εκεί συχνά τους περίμενε ο Γιώργος Ζαμπέτας.
Ο δίσκος αυτός εκδόθηκε όταν η καριέρα του βρισκόταν στο απόγειό της. Ήταν λίγα μόλις χρόνια μετά την τεράστια επιτυχία των «Παιδιών του Πειραιά», που έκαναν παγκοσμίως γνωστό το μπουζούκι. Αναφερόμαστε φυσικά στη μουσική του Μάνου Χατζιδάκι από την ταινία «Ποτέ την Κυριακή» του Ζιλ Ντασέν. Ο ίδιος ο Ζαμπέτας περιγράφει με το δικό του, μοναδικό τρόπο το ξεφάντωμα που ακολούθησε μετά την προβολή της ταινίας στις Κάννες. Σκηνές έκστασης, με πρωταγωνιστές τους ξένους που ανακάλυπταν -μέσα από τη δική τους οπτική- την Ελλάδα και τον ελληνισμό. Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι την εποχή εκείνη το μπουζούκι έγινε διεθνώς συνώνυμο της «Ελλάδας που ξεφαντώνει». Κάτι αντίστοιχο με τη λαμπερή παρουσία της Μελίνας Μερκούρη ως συμβόλου της χειραφετημένης «λεβέντισσας» γυναίκας.
Στην τωρινή κυκλοφορία περιλαμβάνονται τέσσερα επιπλέον τραγούδια που δεν περιελήφθησαν, λόγω χρονικής διάρκειας, στην πρώτη έκδοση. Εκείνο όμως που δίνει ιδιαίτερη αξία στο δίσκο είναι ότι περιλαμβάνονται, σε ψηφιακή μορφή, 133 φωτογραφίες αρχείου από την πολύχρονη δράση του Γιώργου Ζαμπέτα. Πρόκειται για εικόνες από την παιδική ηλικία του, τα πρώτα μουσικά βήματά του, καθώς και φωτογραφίες με συνεργάτες του. Περιλαμβάνονται επίσης και τα τραγούδια του δίσκου σε μορφή MP3. Συνολικά, έχουμε μια πολύ καλή «μουσική φωτογραφία» μιας ολόκληρης εποχής, με πρωταγωνιστή τον αβρό showman του μπουζουκιού.