Down The Road – Κριτική
Αγαπώ ιδιαίτερα τους καλλιτέχνες που έχουν κλάση· εκείνη τη μη ποσοτικώς μετρήσιμη ιδιότητα, η οποία κάνει το μοναδικό να ξεχωρίζει από το «καλό», το εκθαμβωτικό να ξεχωρίζει από το «ωραίο» και το ριζοσπαστικό να ξεχωρίζει από το «διαφορετικό». Ξέρω κάποιους τέτοιους καλλιτέχνες, ίσως όχι πάρα πολλούς, αρκετούς πάντως ώστε να έχω ανά πάσα στιγμή διαθέσιμα ακούσματα για να αναπληρώνω την ποιότητα από την οποία αιμορραγεί η καθημερινότητά μας. Ξεχωριστή θέση ανάμεσα στους καλλιτέχνες υψηλής κλάσης κρατώ για τον Van Morrison, αυτό το «μοναχικό λύκο» της σύγχρονης μουσικής, που στο νέο του άλμπουμ δε διστάζει να απορρίψει συλλήβδην τη σύγχρονη pop και να αναζητήσει καταφύγιο σε blues, soul και folk ήχους του χθες, στους οποίους δίνει ζωντάνια με τις περίτεχνες ενορχηστρώσεις, περιεχόμενο με τις ποιητικές διηγήσεις των στίχων, και χαρακτήρα με την καίρια ερμηνεία του. Μια επιστροφή στον ήχο κλασικών άλμπουμ όπως το «Tupelo Honey» (1971) και το «Astral Weeks» (1968), αλλά με ενσωματωμένη όλη την κερδισμένη εμπειρία της διαδρομής από το τότε μέχρι το σήμερα.
- Η Ιαπωνία σπάει ρεκόρ στους τουρίστες, με τους Κινέζους ωστόσο να της γυρνούν την πλάτη – Ο στόχος για το 2030
- Ο Κωστούλας «τρέλανε» το Νησί: Υπόκλιση από τα Μέσα στην Αγγλία για το απίθανο «ψαλίδακι» (pic, vid)
- Τραμπ για «Συμβούλιο Ειρήνης» – Επιβεβαιώνει το κάλεσμα στον Πούτιν και απειλεί τον Μακρόν
- Ανεμοδαρμένα Ύψη – Ο Τζέικομπ Ελόρντι και η Μάργκοτ Ρόμπι απόλαυσαν την ερωτική ιστορία «στην πραγματικότητα»
- Το κίνημα για τα Τέμπη έγινε για περισσότερη δημοκρατία όχι για λιγότερα δικαιώματα
- «Θέλει μεγάλη αυτοπεποίθηση να κάνει κάτι τέτοιο» – Ο Ανρί αποθέωσε τον Κωστούλα για το «ψαλιδάκι» (vids)
