Το χειμώνα του 2000-2001 δύο κορυφαίες φωνές της νεότερης ελληνικής μουσικής σκηνής συναντήθηκαν στην παλιά μπουάτ Ζυγός και παρουσίασαν ένα από τα ωραιότερα προγράμματα των τελευταίων ετών. Η επιτυχημένη κοινή εμφάνιση της Δήμητρας Γαλάνη και της Τάνιας Τσανακλίδου επαναλήφθηκε την επόμενη περίοδο (2001-2002). Δεν επρόκειτο για το ίδιο πρόγραμμα. Τη θέση των φυσικών οργάνων είχαν πάρει τα πλήκτρα και οι ρυθμικές ηλεκτρονικές βάσεις, ο χώρος ξεχείλιζε από μπιτ και ένταση, και η «οργή» της electronica έπιπτε επί δικαίων και αδίκων. Ήταν μια «άποψη» που κάποιοι βρήκαν ενδιαφέρουσα και άλλοι απέρριψαν ασυζητητί.
Η συγκεκριμένη κυκλοφορία περιέχει αποσπάσματα από εκείνα τα δύο προγράμματα. Στο πρώτο CD συναντάμε το «ηλεκτρικό» πρόγραμμα: είκοσι τραγούδια, άλλα κομψά στη νέα τους ρυθμική φορεσιά (ακούστε τη θαυμάσια διασκευή του σχήματος Αμμος στο «Όλα δικά σου μάτια μου» των Πλέσσα-Παπαδόπουλου) και άλλα κυριολεκτικά «εκτελεσμένα στα τρία μέτρα» (απαράδεκτη άποψη για το «Μαμά γερνάω» ή το «Καίγομαι»). Στο δεύτερο δίσκο ο ακροατής καλείται να γευτεί το παλιότερο πρόγραμμα, ας το πούμε «ακουστικό» (επιμέλεια Μαργαρίτα Μυτιληναίου), το οποίο παρέπεμπε ευθέως στις μέρες ραδιοφώνου και περιλάμβανε συνθέσεις των Γ.Σπανού, Μ.Χατζιδάκι, Μ.Λοΐζου, Γ.Χατζηνάσιου, Σ.Κραουνάκη κ.ά.
Μέγα κέρδος από το εν λόγω διπλό άλμπουμ οι φωνές. Η Δήμητρα Γαλάνη και η Τάνια Τσανακλίδου στέκουν πάνω από την όποια ενορχήστρωση και επιδίδονται σε υποδειγματικές έως συγκλονιστικές ερμηνείες. Μέγα παράπονο, το… αυτονόητο: αν και η συνύπαρξη στη σκηνή δύο σπουδαίων ερμηνευτριών προϊδεάζει για ουράνια ντουέτα, δυστυχώς καθεμία λέει μόνη τα δικά της τραγούδια και η πολυπόθητη συνάντηση -όταν συμβαίνει- περιορίζεται σε εναλλαγή φωνής στο κουπλέ και στο ρεφρέν.

Ειδήσεις Σήμερα: