Ένα αφιέρωμα στο λαϊκό δεξιοτέχνη του ουτιού Νίκο Σαραγούδα, με επανέκδοση δύο παλαιότερων δίσκων του σε ένα CD: «Αυγή: μακάμ με ούτι» (1982) και «Εδώ Κωνσταντινούπολη» (1985).
Ο Σαραγούδας αποτελεί σίγουρα μια ειδική περίπτωση στο χώρο της παραδοσιακής μουσικής. Αρβανίτικης καταγωγής (γεννήθηκε το 1933 στα Σπάτα), ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στη μουσική παίζοντας κιθάρα και τραγουδώντας το νεοδημοτικό ρεπερτόριο της εποχής. Η πρώτη του επαφή με το ούτι έγινε στο καφενείο των μουσικών στα τέλη του ’60, μια εποχή που το όργανο αυτό είχε σχεδόν εξαφανιστεί. Η περίφημη σμυρνέικη σχολή ήταν πλέον μια μακρινή ανάμνηση και το ρεπερτόριο της «καθ’ ημάς ανατολής» ζούσε μόνο στις μνήμες των παλαιοτέρων. Τότε ήταν που ο Σαραγούδας ερωτεύτηκε το ούτι. Αγόρασε ένα όργανο και ξεκίνησε ένα δρόμο μοναχικό, στο πείσμα των καιρών και της «μόδας».
Οι δίσκοι του αυτοί, που κυκλοφόρησαν στις αρχές της δεκαετίας του ’80, μπορούμε να πούμε ότι ήταν ένας προάγγελος της γενικότερης στροφής στον παραδοσιακό ήχο, που παρατηρήθηκε από τη δεκαετία του ’80 έως τις μέρες μας. Μια στροφή που ξεκίνησε νωρίτερα, με την «επανανακάλυψη» των ρεμπέτικων, και συνεχίστηκε με μουσικά σχήματα νέων κατά κανόνα μουσικών, που ανακάλυπταν ξανά τους ήχους αυτούς. Σε αυτό το μουσικό κλίμα, ο Σαραγούδας ήταν από τους πρώτους που έφεραν στην επιφάνεια ένα όργανο κι ένα ρεπερτόριο ξεχασμένο και -όχι σπάνια- συκοφαντημένο. Γνώρισε στο κοινό τις εκφραστικές δυνατότητες του οργάνου και αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για πολλούς.
Στο CD τα εκφραστικότατα ταξίμια εναλλάσσονται με γνωστά και άγνωστα τραγούδια που «ταξιδεύουν» σε ολόκληρη την ανατολική λεκάνη της Μεσογείου, καθώς και άλλα, νεότερα, που τα υπογράφουν συνθέτες του ρεμπέτικου. Πολλά από αυτά τραγουδά η σύζυγός του, Γιασεμή. Στις ηχογραφήσεις, που προέρχονται από το δίσκο «Εδώ Κωνσταντινούπολη», ο Ν. Σαραγούδας συμπράττει με μια ομάδα Τούρκων δεξιοτεχνών (κλαρίνο, βιολί, κανονάκι, κρουστά).
Συνοψίζοντας, πρόκειται για έναν πολύ αξιόλογο δίσκο, που μεταφέρει κάτι από τον έρωτα του Νίκου Σαραγούδα γι’ αυτήν τη μουσική καθώς και την παρεΐστικη διάθεση, τη δική του και των υπόλοιπων συντελεστών. Παρ’ ότι έχουν περάσει είκοσι χρόνια από τότε, οι ηχογραφήσεις αυτές αποτελούν σημαντικό οδηγό για όσους ασχολούνται με τη μουσική αυτή. Κι αυτό γιατί έχει συγκεντρωθεί σε ένα δίσκο ένας σημαντικός αριθμός από ταξίμια και τραγούδια σε διάφορους δρόμους. Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι είναι η καλύτερη εισαγωγή για όποιον θέλει να ασχοληθεί με το δαιδαλώδη, αλλά ιδιαίτερα γοητευτικό, κόσμο των μακάμ!

Ειδήσεις Σήμερα: