25

Ματαιώθηκε την Τρίτη η συνάντηση του πρωθυπουργού Σίλβιο Μπερλουσκόνι με τους βιομήχανους και τα συνδικάτα για να διερευνήσουν τι περιθώρια υπάρχουν για τη μεταρρύθμιση του άρθρου 18, το οποίο η ιταλική κυβέρνηση θέλει να καταργήσει δίνοντας έτσι το δικαίωμα στους εργοδότες να απολύουν ευκολότερα τους εργαζόμενους. Έτσι τα τρία μεγαλύτερα εργατικά συνδικάτα της Ιταλίας, το CGIL, το CISL και το UIL, αποφάσισαν να πραγματοποιήσουν οκτάωρη γενική απεργία στις 16 Απριλίου.


Ο Ιταλός πρωθυπουργός τονίζει πως η μεταρρύθμιση είναι αναγκαία για να αυξηθεί η ευελιξία της αγοράς εργασίας και για να συμβαδίζει το ιταλικό εργατικό δίκαιο με αυτό της ΕΕ. Από την πλευρά τους τα συνδικάτα υποστηρίζουν πως οι σχεδιαζόμενες αλλαγές θα διευκολύνουν τις εταιρίες που θέλουν να απολύσουν προσωπικό. Η οκτάωρη γενική απεργία είναι κάτι σπάνιο για τα δεδομένα της Ιταλίας.


Πως φθάσαμε στο αδιέξοδο της απεργίας; Μετά την μεγαλειώδη συγκέντρωση που το συνδικάτο της αριστεράς CGIL πραγματοποίησε το περασμένο Σάββατο στη Ρώμη εναντίον της τρομοκρατίας αλλά και των απολύσεων, έγιναν ορισμένες δηλώσεις από υπουργούς της κυβέρνησης που κατηγορούσαν ότι το συνδικάτο είναι πολύ κοντά στην τρομοκρατία.


Πρώτος ο υπουργός Αμυνας Αντόνιο Μαρτίνο, δήλωσε ότι «η συγκέντρωση είναι ένας μεγάλος κίνδυνος για τους καλύτερους θεσμούς της Δημοκρατίας μας». Ο υφυπουργός Εργασίας Μαουρίτσιο Σακόνι ο οποίος ζήτησε από το συνδικάτο CGIL «να ξεκαθαρίσει την θέση του αν είναι με τη δημοκρατία ή τους τρομοκράτες».


Αποκορύφωμα ήταν ο ηγέτης της Λέγκας του Βορά, Ουμπέρτο Μπόσι, που δήλωσε ότι «οι τρομοκράτες είναι παιδιά μιας έντονης διαμαρτυρίας των συνδικάτων και η τρομοκρατία είναι της Αριστεράς». Οι δηλώσεις πυρπόλησαν κυριολεκτικά το πολιτικό κλίμα της χώρας το οποίο μετά την δολοφονία του καθηγητή Μάριο Μπιάτζι απο τις Ερυθρές Ταξιαρχίες φαίνεται να διέρχεται μια έντονη νευρική κρίση.

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ,ΑΠΕ/Reuters/Γαλλικό