Δώδεκα κεφάτα τραγούδια από το χώρο του σύγχρονου νησιώτικου, συνθέσεις από εκείνες που κάνουν τους μουσικολόγους να φρίττουν και το κοινό που αρέσκεται στο «παραδοσιακό ντιριντάχτα» να διασκεδάζει. Η Ναξιώτισσα Μαρία Σκουλά (Σκουλάξινου) υπερέχει σε φωνή και ερμηνευτική ικανότητα από αρκετές ομότεχνές της. Αυτό όμως δεν την απαλλάσσει από το γεγονός ότι προσανατολίζεται προς ένα νόθο είδος τραγουδιού που δεν προάγει ούτε το άτομο ούτε τον πολιτισμό.