Ακόμα μία πολύχρωμη και σαματατζίδικη τσιχλόφουσκα από τον παραγωγό των μπλοκμπάστερ Τζέρι Μπρουκχάιμερ, ο οποίος καταπιάστηκε με ευαίσθητα για τους Αμερικανούς δεδομένα και μάλλον τιμωρήθηκε, εάν κρίνουμε από τις εισπράξεις αναλογικά με άλλα του εγχειρήματα. Το «Περλ Χάρμπορ» διαφημίστηκε όσο καμία άλλη ταινία στην αρχή της περιόδου 2001-2002, προκάλεσε διενέξεις ανάμεσα σε εταιρείες παραγωγής/διανομής και τους δημοσιογράφους («έσκισε στα ταμεία», οι μεν, «πάτωσε» οι δε) και τελικά κυκλοφόρησε για κατ΄ οίκον κατανάλωση πριν περάσει η εξάμηνη προθεσμία («παράθυρο») -εάν αυτό λέει κάτι. Πρόκειται για μία εντελώς επίπεδη ταινία, ένα μελό με λουστραρισμένη εικόνα, ανύπαρκτες ερμηνείες (όλοι οι ηθοποιοί ερμηνεύουν, κοιτώντας το… άπειρο), πομπώδεις αλλά άψυχες σκηνές δράσης και με τις γνωστές πατριωτικές κορόνες. Σε οικιακή προβολή τα πράγματα είναι λίγο καλύτερα. Η λαμπρή, εκπληκτικής υφής και λεπτομέρειας, πλήρους ανάλυσης εικόνα αναδεικνύει την αισθητική της καρτ ποστάλ που διατρέχει τα πλάνα, ενώ ο ψηφιακός 5.1 ήχος αναδεικνύει το σχεδιασμό της εξακάναλης μπάντας, αποδίδοντας κορυφαία αίσθηση των χώρων δράσης, πλούσια γκάμα συχνοτήτων και ιδιαίτερα χορταστικά χαμηλά.

Αναλυτική παρουσίαση