Ο Βασίλης Ρακόπουλος συνεχίζει με το «Χορό των Πυρσών» την προσωπική του διαδρομή στους ήχους, με οδηγό τη διάθεση για ταξίδι και στοχασμό. Σύμμαχός του το «μέτρο» (με την αρχαιοελληνική σημασία της λέξης), που υπαγορεύει την επιλογή του πρωτογενούς υλικού από μια ευρεία γκάμα ακουσμάτων από πολλά μέρη του κόσμου και υποδεικνύει την επεξεργασία του στο σύγχρονο ηχητικό περιβάλλον. Έχοντας μακρόχρονη και γόνιμη μουσική δραστηριότητα, αντλεί το μελωδικό υλικό του από τις μουσικές της Ανατολής. Τις ανθολογεί, τις αφομοιώνει και τις αναπλάθει σε κάτι καινούριο. Έχει πετύχει δε μια λεπτή ισορροπία, ώστε αυτό το καινούριο να έχει τη σφραγίδα του προσωπικού, χωρίς όμως να έχει χάσει την ουσία του πρωτοτύπου. Οι μελωδίες του ακολουθούν τα μονοπάτια του αυτοσχεδιασμού και της τζαζ. Παραδοσιακά όργανα όπως το νέι και η λύρα πλέκονται με τις κιθάρες και τα πλήκτρα σε ένα γόνιμο διάλογο, με κοινό παρονομαστή το μέτρο και τη βαθιά αίσθηση της δομής.
Ο δίσκος χωρίζεται σε τρεις ενότητες. Η πρώτη μάς μεταφέρει νοερά στην Κωνσταντινούπολη, στους τελετουργικούς χορούς που γίνονταν υπό το φως των πυρσών την παραμονή των ιπποδρομιών. Οι αισθαντικοί και ενδοσκοπικοί αυτοσχεδιασμοί δίνουν τη θέση τους στον έντονο ρυθμό του χορού. Η δεύτερη ενότητα μας μεταφέρει στην Γκάνταρα, μια περιοχή του σημερινού Αφγανιστάν όπου έφτασε ο ελληνιστικός πολιτισμός μέσω του Αλεξάνδρου. Μελωδική αφετηρία αποτελούν εδώ οι έντεχνοι φωνητικοί αυτοσχεδιασμοί των λαών της περιοχής, πλεγμένοι με τις «ηχητικές ατμόσφαιρες» που διαπνέουν όλο το έργο. Η τρίτη ενότητα είναι αφιερωμένη στις Κυκλάδες. Οι ήχοι από τις μουσικές των νησιών αυτής της περιοχής είναι λίγο πολύ γνωστοί σε όλους. Έτσι, έχει κανείς την ευκαιρία να παρατηρήσει με τι φαντασία (αλλά και τι μαεστρία!) μεταπλάθει ο Ρακόπουλος το μελωδικό αυτό υλικό.
Ένα γοητευτικό ταξίδι εκεί που η μουσική και η εικόνα συναντιούνται. Μια ενδοσκοπική και έντονα προσωπική μουσική γλώσσα που προ(σ)καλεί τον υποψιασμένο ακροατή να την ανακαλύψει.

Ειδήσεις Σήμερα: