Μετά την κόρη του Ψαραντώνη, Νίκη Ξυλούρη, ο γιος του Λάμπης ξανοίγεται στην περιπέτεια της μουσικής με έναν ορχηστρικό κατά κύριο λόγο δίσκο, που παντρεύει τα παραδοσιακά ακούσματα με τον ελεύθερο αυτοσχεδιασμό δημιουργώντας έναν καμβά, πάνω στον οποίο καθένας από τους μουσικούς που συμμετέχουν -Χρίστος Τσιαμούλης, Αντώνης Απέργης, Αλέκος Σταματόπουλος, Κώστας Στρατηγόπουλος- βάζει τη δική του πινελιά. Η παράλληλη χρήση ανατολίτικων παραδοσιακών οργάνων και δυτικών (ούτι, νέι, κανονάκι, κιθάρα, μαντολίνο) προσδίδει στο σύνολο έναν πιο οικουμενικό χαρακτήρα. Ωστόσο, δεν έχουμε να κάνουμε με ρηξικέλευθο εγχείρημα, αλλά με μία «συμμαζεμένη», μερακλίδικη δουλειά που, με αφετηρία τις κρητικές ρίζες, προτείνει ένα πρώτο υλικό για περαιτέρω μουσικές ζυμώσεις.