Τέταρτο προσωπικό άλμπουμ της Μαρίνας Σκιαδαρέση με ένα άκρως ατμοσφαιρικό εξώφυλλο και με περιεχόμενο εννέα καινούρια τραγούδια και πέντε διασκευές, ανάμεσά τους το «Χειροκρότημα» (Γαλάνη-Νικολακοπούλου), οι «Ανόητες Αγάπες» (Χάρης και Πάνος Κατσιμίχας) και το «Dust in the Wind» των Kansas. Όλες οι συνθέσεις κινούνται στο χώρο της ηλεκτρικής μπαλάντας με μπολιάσματα από τη ροκ μουσική, ενώ οι στίχοι είναι μάλλον διεκπεραιωτικοί και ανακυκλώνουν τα διάφορα κλισέ περί έρωτος και μοναξιάς. Το πρόβλημα είναι η ίδια η καλλιτέχνις, η οποία αδυνατεί να βρει τη χρυσή τομή ανάμεσα στην «ατίθαση» φωνή της, τις αγγλοσαξωνικές μουσικές φόρμες και τον ελληνικό στίχο. Όταν τραγουδά στα αγγλικά, το αποτέλεσμα έχει ενδιαφέρον. Όταν επιχειρεί να προσδώσει ανάλογη ατμόσφαιρα σε κοινοτοπίες του τύπου «Μόνη κοιμάμαι κάθε βράδι/Μόνη παλεύω στο σκοτάδι», βρίσκεται απλώς εκτός τόπου και χρόνου.

Ειδήσεις Σήμερα: