Global A Go-Go – Κριτική
Ασφαλώς και το punk αίμα νερό δεν γίνεται, ο πρώην επικεφαλής των Clash όμως έχει πλέον επεκτείνει το πεδίο των μουσικών του ενδιαφερόντων και σε λιγότερο ή περισσότερο κοντινές τεχνοτροπίες. Στο «Global A Go-Go», δεύτερο άλμπουμ του Joe Strummer μετά το ντεμπούτο του 1999 «Rock Art And The X-Ray Style» με το συνοδευτικό σχήμα The Mescaleros, βρίσκουν φιλοξενία και βήμα reggae, blues, bossa nova, funk, βιολιά, εξωτικά κρουστά και κοινωνικά/πολιτικά στρατευμένοι στίχοι. Ως και ο Roger Daltrey των Who επιστρατεύεται για να τραγουδήσει στο ομώνυμο κομμάτι, συνεισφέροντας στη διαμόρφωση του πολύχρωμου, ευδιάθετου μωσαϊκού στο οποίο αθροίζονται τα έντεκα τραγούδια του γενναιόδωρου σε διάρκεια «Global A Go-Go».
- Χαρίτσης και Σακελλαρίδης δοκιμάζουν τα όριά τους: Συνέδριο επιβίωσης ή ρήξης για τη Νέα Αριστερά – Το βλέμμα στον Τσίπρα
- Workmonitor 2026: Δεύτερη δουλειά για να βγει ο μήνας ψάχνει ο ένας στους δύο Έλληνες εργαζόμενους
- Ο Γιώργος Παπαγεωργίου και οι Polkar στον Σταυρό του Νότου Club
- Σάρωσε τη Ρόδο η κακοκαιρία – Η θάλασσα βγήκε στο λιμάνι, πλοίο έδωσε μάχη με τα κύματα
- Αρκάς: Η καλημέρα της Πέμπτης
- Σάρωσε τη χώρα η φονική κακοκαιρία: Δύο νεκροί, πλημμύρες, παγίδες θανάτου δρόμοι στην Αττική

