Το Κλάμα Βγήκε απ΄ τον Παράδεισο – Κριτική

Η μουσική και τα τραγούδια από την ομότιτλη ταινία των Μ.Ρέππα-Θ.Παπαθανασίου μέσα από 38 τον αριθμό track, που μιμούνται ή παρωδούν γνωστές επιτυχίες και μελωδίες από τον παλιό ελληνικό κινηματογράφο. Πιστή στο κλίμα του φιλμικού εγχειρήματος, η Αφροδίτη Μάνου περνά με άνεση από την ποπ του ΄60 στις λαϊκές νότες και από το μιουζικαλίστικο κλίμα του Δαλιανίδη στις επικές μουσικές που ακούγονταν στα ελληνικά «γουέστερν» ή στα ηρωικά φιλμ με θέμα την Κατοχή. Το ζήτημα είναι εάν τα μουσικά της σκαριφήματα μπορούν να λειτουργήσουν αυτόνομα, να αγγίξουν δηλαδή κάποιον που δεν έχει δει την ταινία. Η απάντηση είναι «όχι». Συνυφασμένα με την εικόνα, το «Ανοιξε πόρτα» (παραλλαγή του «Ανοιξε πέτρα»), το «Στην ταβέρνα απέναντι στέκει ένα παιδί» («Του αγοριού απέναντι») και ένα σωρό άλλα τραγούδια μπορεί να προκαλούν γέλιο. Ως αυτόνομες συνθέσεις, και κατ΄ επέκταση ως «χιουμοριστικό» σύνολο, απωθούν. Το σκέρτσο της Βουγιουκλάκη, η αφέλεια της Καραγιάννη, η κουτοπονηριά του Βουτσά, η λεβεντιά του Παπαμιχαήλ έγραψαν -καλώς ή κακώς- ιστορία στο πανί. Η παρωδία όλων αυτών, όταν μάλιστα στερείται ευφυΐας, μόνο άστοχη μπορεί να χαρακτηριστεί, αφήνοντας έντονη την αίσθηση του φθηνού.