Τέσσερα χρόνια μετά την προηγούμενη δισκογραφική του δουλειά, το «Time Out Of Mind«, ο Bob Dylan κυκλοφορεί το 43ο άλμπουμ της μακράς καριέρας του. Στα δώδεκα νέα τραγούδια του δίσκου αυτού πραγματοποιεί μια περιπλάνηση σε λεωφόρους και δρομάκια της αμερικανικής μουσικής του 20ού αιώνα σε όλο το εύρος της, από τις μπαλάντες έως τα ηλεκτρικά blues, από το ragtime έως το rockabilly και από την προ του rock ΄n΄ roll ποπ έως την ψυχεδέλεια. Όσον αφορά στην ευστοχία του εγχειρήματος, και με όλο το σεβασμό και τη συστολή που δεν μπορεί παρά να έχει οποιοσδήποτε όταν μιλά για ένα πολιτιστικό ογκόλιθο του μεγέθους του Dylan, νομίζουμε ότι θα ήμαστε δίκαιοι αν λέγαμε ότι ο Αμερικανός καλλιτέχνης έχει στο παρελθόν υλοποιήσει με τρόπο καλύτερο -ή και πολύ καλύτερο- οτιδήποτε επιχειρεί στο «Love And Theft», χώρια που η φωνή του έχει πλέον χειροτερέψει κατά πολύ, καταλήγοντας σε αρκετά σημεία ανεπαρκής.