Ο Μάιλο Χόφμαν, ένας νεαρός ταλαντούχος προγραμματιστής, κάνει το όνειρό του πραγματικότητα, όταν προσλαμβάνεται από μια πολυεθνική εταιρεία πληροφορικής στο Πόρτλαντ. Το αφεντικό του, όμως, ένας επιφανειακά χαρισματικός μάνατζερ, είναι στην ουσία ένας αδίστακτος εγκληματίας που εκμεταλλεύεται την πιο εξελιγμένη τεχνολογία προς όφελος επικίνδυνων σχεδίων.

Πρωτότυπος τίτλος: AntiTrust

Γενικά στοιχεία: ΗΠΑ, 2001, 108 λεπτά, DTS/Dolby Digital/SDDS, 2,35:1

Πρώτη προβολή: 12/10/2001

Σκηνοθεσία: Peter Howitt

Σενάριο: Howard Franklin

Παραγωγή: Keith Addis, David Nicksay, Nick Wechsler

Μουσική: Don Davis

Μοντάζ: Zach Staenberg

Φωτογραφία: John Baily, Richard Walden

Παίζουν: Ryan Phillippe, Tim Robbins, Yee Jee Tso, Nate Dushku, Tygh Runyan, Rachael Leigh Cook, Claire Forlani

Διανομή: Προοπτική



Υπόθεση

Ο Μάιλο Χόφμαν (Ryan Phillippe) είναι ένας ευφυής προγραμματιστής, ιδρυτικό στέλεχος των «Σκάλμποκς» μαζί με τους φίλους του Τέντι Τσιν (Yee Jee Tso), Λάρι Μπανκς (Tygh Runyan) και Μπέρνι Μπίσελ (Nate Dushku). Το σλόγκαν τους είναι «η γνώση ανήκει στους ανθρώπους», έδρα τους ένα γκαράζ και μεγάλη τους φιλοδοξία η πραγματοποίηση της ψηφιακής σύγκλισης, που συνδέει όλες τις μορφές επικοινωνίας. Τον ίδιο στόχο έχει και ο μεγιστάνας της πληροφορικής Γκάρι Γουίνστον (Tim Robbins), πρόεδρος της πολυεθνικής εταιρείας NURV. Ο Γουίνστον έχει δεσμευτεί να θέσει σε λειτουργία ένα αντίστοιχο και πολυδιαφημισμένο πρόγραμμα με την επωνυμία SYNAPSE μέσα σε 42 ημέρες.
Καθώς όμως τα χρονικά περιθώρια στενεύουν και οι δυσκολίες εξακολουθούν, προτείνει στον Μάιλο και τον Τέντι να εργαστούν για αυτόν. Ο Τέντι, μένοντας πιστός στις αρχές του, αρνείται, αλλά ο Μάιλο δεν μπορεί να αντισταθεί στην προτεινόμενη υψηλή αμοιβή και στην ευκαιρία να βρίσκεται δίπλα στο πλέον επιτυχημένο επιχειρηματία του κόσμου των υπολογιστών. Με τη βοήθεια της συναδέλφου του Λίζας (Rachael Leigh Cook) και της φίλης του Αλις (Claire Forlani) δουλεύει φιλότιμα, προκειμένου να υλοποιήσει το όραμα του εργοδότη του. Όταν όμως φτάνουν στα χέρια του προγράμματα άγνωστης προέλευσης, αρχίζει να υποπτεύεται πως οι μέθοδοι του κυρίου Γουίνστον δεν είναι τόσο νόμιμες. Στην προσπάθειά του να εξιχνιάσει τι συμβαίνει, θα καταλάβει γρήγορα ότι δεν υπάρχουν πολλοί που μπορεί να εμπιστευτεί.



Η ταινία

Ο τίτλος «AntiTrust», πέρα από το γεγονός ότι είναι ενδεικτικός για τις σχέσεις του Μάιλο Χόφμαν με το εργασιακό αλλά και το φιλικό του περιβάλλον, έχει πρωτίστως νομική διάσταση. Αναφέρεται στην αντιμονοπωλιακή πολιτική, έναν τομέα στον οποίο η αμερικανική νομοθεσία, αρχής γενομένης από την Πράξη Sherman το 1890, έχει επιδείξει ιδιαίτερη ευαισθησία και αναποτελεσματικότητα, με πιο πρόσφατη την υπόθεση της Microsoft.

Η ταινία ουσιαστικά εμπνέεται από τη δική της δίωξη, όσο και αν ισχυρίζεται αφελώς ότι δεν έχει σχέση. Σαν τη στρουθοκάμηλο που κρύβει το κεφάλι της πιστεύοντας ότι δεν φαίνεται, σκιαγραφεί πίσω από την NURV τη Microsoft και πίσω από τον κακό Γουίνστον το διάσημο μεγιστάνα της πληροφορικής, θεωρώντας ότι μια δήλωση του τύπου «μπροστά σε εμένα ο Bill Gates είναι πρωτόγονος» αρκεί για να πάει αλλού την ιστορία.

Το ζήτημα που θίγεται είναι όντως σημαντικό: η ανάπτυξη ενός προϊόντος και η διοχέτευσή του στην αγορά χρειάζονται προφανώς έναν οργανισμό που μπορεί να το προωθήσει, να εγγυηθεί την αξιοπιστία του, να το υποστηρίξει. Από την άλλη όμως, μέχρι ποιου σημείου μπορεί μια εταιρεία να δημιουργεί κλειστά προγράμματα απαγορεύοντας το reverse engineering και εμποδίζοντας την εξέλιξή τους έξω από τα δικά της όρια; Ακόμη περισσότερο, για πράγματα τόσο απαραίτητα πλέον στην καθημερινή μας ζωή είμαστε υποχρεωμένοι να πληρώνουμε δικαιώματα χρήσης και, αν ναι, πώς καθορίζεται το αντίτιμο, ειδικά όταν δεν υπάρχει άλλη επιλογή;



Ο Peter Howitt κινείται επιδερμικά, αμβλύνει τα παραπάνω ερωτήματα καταφεύγοντας σε στρογγυλεμένες και λαϊκιστικές διακηρύξεις, πάντα μέσα στα πλαίσια της νομιμότητας: κατασκευάζει έναν κατά συρροή δολοφόνο αθώων προγραμματιστών, εύλογα καταδικαστέο για τις μεθόδους του. Δεν ασχολείται όμως με το τι θα γινόταν αν τα μέσα ήταν διαφορετικά, υποβαθμίζοντας την πιο ενοχλητική πλευρά του ζητήματος των πνευματικών δικαιωμάτων.

Αν ο Γουίνστον έφτιαχνε με τον ιδρώτα του το περίφημο Synapse, θα είχαν δικαίωμα κάποιοι αυτoδίδακτοι μανιακοί των υπολογιστών να το σπάσουν παράνομα ή το αίτημα της «ανοιχτής πηγής» επαφίεται αποκλειστικά στη διάθεση των έντιμων αποφοίτων του όποιου Στάνφορντ; Αν η ελευθερία διασφαλίζεται μόνο από μια ομάδα νομοταγών προγραμματιστών, τότε τι γίνεται με τους χάκερ, το Napster, αλλά και το γενετικό κώδικα ή ακόμη τις εξίσου συνδεόμενες με το copyright… φωτοτυπίες;



Τσαλαβουτώντας μέσα στις αντιφάσεις του, ο Howitt απαντά με το ένα μάτι να γλυκοκοιτάζει τα μονοπώλια: είτε με τα πατατάκια και τα αναψυκτικά που κατά έναν προκλητικό τρόπο διαφημίζονται στην ταινία είτε παρουσιάζοντας τη «Σκάλμποκς» ως ανερχόμενη δύναμη στη θέση της NURV. Το «AntiTrust» οδηγείται έτσι σε συμβατικά ή ακίνδυνα συμπεράσματα, καθοδηγούμενο από ένα αδύναμο σενάριο και μια πληκτική σκηνοθεσία -διπλό χτύπημα, όταν επιδιώκει κανείς να οπτικοποιήσει την τεχνολογία αιχμής και τα προβλήματα που αυτή συνεπάγεται.

Με όση καλή διάθεση και αν επιχειρήσαμε να το δούμε -λόγω της δικτυακής μας ύπαρξης-, το έργο είναι από την αρχή μέχρι το τέλος μια χλιαρή δουλειά, περισσότερο antiMicrosoft και λιγότερο antiTrust. Ελπίζοντας να μην κατηγορηθούμε για εύνοια των μονοπωλίων, προτείνουμε Ctrl+Alt+Del. Ωστόσο, μπορείτε να κρατήσετε το ότι, για εξ Αμερικής προερχόμενο, τολμά να πλησιάσει φλέγοντα θέματα και βέβαια, όπως επιμένει ένας φίλος, στον οποίο χρωστά αρκετά αυτό το κείμενο, να κάνετε Save As στα μάτια της Claire Forlani.


Νίκος Μητρογιαννόπουλος

Ενδιαφέροντες
δικτυακοί τόποι

AntiTrust

Ο επίσημος δικτυακός τόπος.

Online NewsHour

Όλο το χρονικό της υπόθεσης Microsoft.

Is Bill Gates The AntiChrist?

in.gr

Αρθρο στο τεύχος 143 του περιοδικού RAM σχετικά με τη δίωξη της Microsoft στην Ευρώπη. Πολύ ενδιαφέρον υλικό θα εντοπίσετε και σε άλλα τεύχη του περιοδικού. Για τη δικτυακή τους μορφή χρησιμοποιήστε τη μηχανή αναζήτησης.

Ειδήσεις Σήμερα: