Η δέκατη κατά σειρά δουλειά του Κιούμπρικ, βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Στίβεν Κινγκ, ήταν εκείνη που δίχασε περισσότερο από όλες τις άλλες, με την έννοια ότι πολλοί τη λάτρεψαν και άλλοι τόσοι την απέρριψαν ασυζητητί. Στην Αμερική, όπου η «Λάμψη» αντιμετωπίστηκε ως ταινία τρόμου, οι κριτικοί μίλησαν για φθηνά τρικ που ξαφνιάζουν μεν αλλά δεν τρομάζουν κανένα, επικρίνοντας παράλληλα τον Νίκολσον για τη μανιέρα του. Στην Ευρώπη το φιλμ έτυχε καλύτερης υποδοχής και αυτό διότι μεγάλη μερίδα των κριτικών και του υποψιασμένου κοινού αναγνώρισαν το γεγονός ότι δεν πρόκειται για ορόσημο στην ιστορία του σινεμά, αλλά για μια ακόμα «σκανταλιά» του Κιούμπρικ, του δημιουργού που κάνει ταινίες για τη χαρά του κινηματογράφου, πότε αφήνοντας την κάμερα να τρέχει αφηνιασμένη στους διαδρόμους του δαιδαλώδους ξενοδοχείου και πότε υποσκάπτοντας το ίδιο το θέμα (η φιγούρα της πανικόβλητης Γουέντι ελάχιστα απέχει από εκείνη ενός κωμικού καρτούν). Από εκεί και πέρα, καθένας μπορεί να βρει στη «Λάμψη» διάφορα επίπεδα: απλή ιστορία τρόμου, ιδιοφυής ανάγνωση της κόντρας και της ασυνεννοησίας στα ζευγάρια, υποδειγματική μεταφορά ενός μπεστ σέλερ στην οθόνη.
Οι άλλες ταινίες της «συλλογής Κιούμπρικ»:
«2001»
«Λολίτα»
«Κουρδιστό Πορτοκάλι»
«Μπάρρυ Λύντον»
«Full Metal Jacket»

Ειδήσεις Σήμερα: