Ο Σκανδαλίδης παρουσίασε προς έγκριση την πρόταση των πολιτικών θέσεων για το συνέδριο

34

Την πρόταση πολιτικών θέσεων, που επεξεργάστηκε με βάση τις εισηγήσεις που κατατέθηκαν, δημοσιοποίησε το βράδυ της Τετάρτης ο γραμματέας του ΠΑΣΟΚ Κώστας Σκανδαλίδης, υπό τη μορφή 12 ερωτοαπαντήσεων. Η πρόταση συζητείται ήδη στην Επιτροπή της ΚΕ για τις Πολιτικές Θέσεις, η οποία συνεδριάζει απόψε και την επόμενη Τρίτη, για να τεθεί τελικά υπόψη των μελών της Κεντρικής Επιτροπής.

Οι 12 ερωτοαπαντήσεις αφορούν σε πληθώρα θεμάτων που απασχολούν το κυβερνών κόμμα, αλλά και την ελληνική κοινωνία στο σύνολό της. Ανοιχτό μένει ωστόσο το ερώτημα για τη φυσιογνωμία του ΠΑΣΟΚ («τι κόμμα θέλουμε;»), καθώς αναμένεται η απόφαση της Επιτροπής για το καταστατικό και τις οργανωτικές αλλαγές.

* Ως νέος εθνικός στόχος για την Ελλάδα, μετά την ένταξή της στην ΟΝΕ, είναι η «αναβάθμιση του ρόλου της χώρας μέσα από την ενίσχυση του πολιτικού της λόγου, την ταχύρρυθμη, εξωστρεφή και αυτοτροφοδοτούμενη ανάπτυξη και την ανταγωνιστική οικονομία, η πραγματική σύγκλιση με την ευρωπαϊκή οικονομία στο επίπεδο της ανταγωνιστικότητας, του κοινωνικού κράτους, της απασχόλησης, η αύξηση του επιπέδου ευημερίας στο 80% του μέσου όρου της Ένωσης και η δικαιότερη και αναλογικότερη διανομή του παραγόμενου αναπτυξιακού και
οικονομικού πλεονάσματος υπέρ των ασθενέστερων τάξεων και των φτωχότερων περιφερειών».

Ο στόχος αυτός είναι δυνατόν να επιτευχθεί, μέσα από το εθνικό αναπτυξιακό σχέδιο, στο πλαίσιο του οποίου «η ανάπτυξη και η ανταγωνιστικότητα θα πρέπει να έχουν άμεση και μετρήσιμη αντιστοίχηση στη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας και την αύξηση της απασχόλησης». Σε εθνικό επίπεδο, στόχος μέχρι το 2004 είναι η δημιουργία 300.000 νέων θέσεων απασχόλησης και η «μείωση της ανεργίας σε μετρήσιμο ποσοστό».

Αξίζει, επίσης, να καταγραφεί και η αναφορά στις «διαρθρωτικές αλλαγές» και τις αποκρατικοποιήσεις, όπου και σημειώνεται πως «η αποκρατικοποίηση δεν σημαίνει παράδοση στους αυτοματισμούς της αγοράς», αλλά αντίθετα συνδυάζεται με το νέο και σύγχρονο, «μη επιχειρηματικό» ρόλο του κράτους, «με την ανάπτυξη θεσμών εποπτικού και ρυθμιστικού χαρακτήρα που διασφαλίζουν και με τη συμμετοχή του κράτους, κοινωνικές συναινέσεις και συμφωνίες και με την παροχή πραγματικών εγγυήσεων και διασφαλίσεων για τους εργαζόμενους και το κοινωνικό σύνολο».

* Τη μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού συστήματος, ο γραμματέας του ΠΑΣΟΚ τη θεωρεί στις Θέσεις «ως ένα από τα κορυφαία ζητήματα της τετραετίας και μια επείγουσα προτεραιότητα» και δεσμεύεται για μια «βήμα με βήμα πορεία, διαμορφώνοντας τις ευρύτερες δυνατές συναινέσεις». Η μεταρρύθμιση δεν αφορά στους σημερινούς συνταξιούχους και στους ασφαλισμένους του ΟΓΑ, ενώ οι κατώτερες και κατώτατες συντάξεις «στηρίζονται και ενισχύονται».

«Αλλαγή στο εσωτερικό του συστήματος σχετίζεται με αναλογικότερες και δικαιότερες ισορροπίες, καταργώντας τους κοινωνικά άδικους και άνισους όρους συνταξιοδότησης, όπου υπάρχουν. Στόχος σε κάθε περίπτωση είναι η διασφάλιση ενός βιώσιμου συστήματος που θα εξασφαλίζει πραγματική αύξηση των συντάξεων των εργαζομένων και με όσο γίνεται ταχύτερους ρυθμούς.»

* Στις Θέσεις για τις εργασιακές σχέσεις προβάλλεται το σύνθημα: «Ναι στην ευελιξία, όχι στην ασυδοσία -ναι στις προσαρμογές, όχι ως πρόσχημα για απολύσεις, μαύρη εργασία, απαξίωση της απασχόλησης».

«Προωθούμε τη διαδικασία μείωσης του χρόνου της εργασίας, χωρίς μείωση του εισοδήματος των εργαζομένων και με συμπίεση του μη μισθολογικού κόστους της, με την προϋπόθεση ότι συνοδεύεται από πραγματική μείωση του συνολικού χρόνου απασχόλησης» αναφέρουν οι θέσεις, στις οποίες καταγράφεται και η βούληση για μια σταδιακή προώθηση του 35ωρου και για ενίσχυση του Σώματος Επιθεωρητών Εργασίας.

* Τα ζητήματα της ποιότητας ζωής δεν θα μπορούσαν να λείπουν από τις Θέσεις. Το σύνθημα για «ασφάλεια, ευημερία και αλληλεγγύη» καλύπτει μια σειρά φιλόδοξων στόχων, ανάμεσα στους οποίους συμπεριλαμβάνονται και οι κάτωθι:

«Στο τέλος της τετραετίας, το σχολείο, η διοίκηση, το νοσοκομείο, ο παιδικός σταθμός να αποπνέουν μια σαφή αίσθηση βελτίωσης και ασφάλειας, ο κάτοικος να ζει σε συνθήκες ανθρώπινης πόλης χωρίς το φόβο του τροχαίου, της ανεξέλεγκτης βίας στην πόλη, σε ανθρώπινο και προστατευόμενο περιβάλλον, με ολοκληρωμένο τον χωροταξικό, πολεοδομικό και περιβαλλοντικό σχεδιασμό, με μεταφορές και επικοινωνίες που τον σέβονται, με ολοκληρωμένα και σε χρήση όλα τα έργα υποδομής που αλλάζουν την όψη της χώρας, με αποτελεσματική προστασία απέναντι στην εγκληματικότητα».

* Η απάντηση της πολιτικής απέναντι στην ισχύ των οικονομικά ισχυρών και των μέσων ενημέρωσης, περνά μέσα από την επίτευξη άμεσων στόχων μετεξέλιξης του πολιτικού συστήματος. Ανάμεσά τους διακρίνει κανείς την «κήρυξη πραγματικής σταυροφορίας κατά της διαφθοράς στο κράτος και για την πλήρη διαφάνεια των οικονομικών δραστηριοτήτων» ή την «απάντηση στη διαπλοκή των συμφερόντων και την εξουσία των ΜΜΕ, με καθαρούς και διακριτούς ρόλους που δεν τέμνονται και δεν επιδέχονται υποκατάσταση».

* Στο πλαίσιο των παγκόσμιων και ευρωπαϊκών εξελίξεων, η Ελλάδα επιδιώκει να αναλάβει ως «ισχυρή ευρωπαϊκή δύναμη» αυξημένο μερίδιο ευθύνης και πρωτοβουλίας στην ευρύτερη περιοχή. Παράλληλα, «ενισχύουμε και διευρύνουμε τη σχέση μας με τις ΗΠΑ πάνω στη συστηματική κατανόηση του αμοιβαίου συμφέροντος, στην ανάγκη ανάληψης και κατανομής διακριτών ρόλων και επιδιώξεων στην περιοχή, διεκδικώντας και συμμετέχοντας ενεργά στους στρατηγικούς διακανονισμούς που επιχειρούνται αυτή την εποχή» αναφέρεται στις Θέσεις.

Οι αναφορές στις σχέσεις της Ελλάδας με την Τουρκία παρουσιάζουν, επίσης, ιδιαίτερο ενδιαφέρον: «Παίρνουμε και εξαντλούμε όλες τις πρωτοβουλίες προσέγγισης με την Τουρκία, χωρίς να διαπραγματευόμαστε ούτε σπιθαμή γης» με επιδίωξη μιας αμοιβαίας μείωσης των εξοπλισμών. Από την άλλη, «αντιμετωπίζουμε τα θέματα που θέτει η Αγκυρα ως ελληνοτουρκικές διαφορές, με σταθερή προσήλωση στην ειρηνική επίλυση, την αποδοχή των κανόνων του διεθνούς δικαίου, την προσφυγή στους διεθνείς δικαιοδοτικούς οργανισμούς».

Εξάλλου, η χώρα μας επιδιώκει την ένταξη της Κύπρου στην πρώτη διαδικασία διεύρυνσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης ανεξάρτητα από τη λύση του πολιτικού προβλήματος, ενώ ταυτόχρονα υποστηρίζει και διευκολύνει την ευρωπαϊκή προσέγγιση της Τουρκίας και μία αυριανή ένταξή της, «κάτω από τις πραγματικές εγγυήσεις και προϋποθέσεις της απόφασης του Ελσίνκι…».

* Πολιτικό ενδιαφέρον παρουσιάζουν και οι αναφορές στην επιδιωκόμενη «νέα προοδευτική πλειοψηφία». Σε κοινωνικό επίπεδο αυτή απευθύνεται κατ αρχάς στα ασθενέστερα στρώματα του πληθυσμού («θεσμοποιημένη εργασία-άνεργοι- οικονομικοί μετανάστες»), για να συσπειρώσει στη συνέχεια «σε μια διαρκώς διευρυνόμενη πλειοψηφία, τις δυνάμεις της εργασίας, της παραγωγής, του πολιτισμού, της οικολογίας, της επιστήμης, της κοινωνικής αλληλεγγύης».

Επί της «πολιτικής διεύθυνσης του συνασπισμού», ο συντάκτης των Θέσεων είναι μάλλον επιφυλακτικός. Η κριτική του προς την «άλλη αριστερά» είναι μάλλον ήπια («αδυνατεί να συγκροτήσει στρατηγική τρίτου πόλου, η ανεκπλήρωτη επιδίωξη να αποβεί ρυθμιστής των εξελίξεων και ουσιαστικός συμμέτοχος στη διακυβέρνηση την καθηλώνει μέχρι τώρα σε δευτερεύοντες ρόλους»). Από την άλλη όμως σημειώνει ότι η προοδευτική αυτή πλειοψηφία δεν μπορεί να διακατέχεται από το σύνδρομο της μονοκομματικής αντίληψης.

Στο ζήτημα αυτό μπορεί κανείς να σημειώσει ότι ως κύριος φορέας της προσπάθειας αυτής θεωρείται το ΠΑΣΟΚ, «που είναι υποχρεωμένο να παραμείνει μεγάλο, ενιαίο και πλειοψηφικό» και το οποίο θα πρέπει «να ανοίξει το δρόμο της πραγματικής σύγκλισης με όλες τις δυνάμεις που κινούνται στο χώρο της κεντροαριστεράς -μια πολιτική «ανοιχτών θυρών, χωρίς ηγεμονισμούς και προαπαιτούμενα».

*Αλλα ζητήματα που βρίσκουν τη θέση τους στο πολυσέλιδο κείμενο του Κώστα Σκανδαλίδη είναι «η Ολυμπιάδα του μέτρου και της αναβίωσης της Ολυμπιακής Ιδέας» (με ξεχωριστό κεφάλαιο γι αυτήν), η προστασία των δικαιωμάτων των μεταναστών και η συμπαράσταση προς αυτούς, η οικολογική διάσταση της παραγωγικής ανασυγκρότησης κ.ά.

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ,ΑΠΕ