Η τέταρτη και τελευταία συνεργασία του Κάρι Γκραντ με το μετρ του θρίλερ Αλφρεντ Χίτσκοκ (είχαν προηγηθεί τα «Suspicion»/1941, «Notorious»/1946 και «To Catch A Thief»/1955) είχε ως αποτέλεσμα μια άκρως διασκεδαστική ταινία, που, παράλληλα, άνοιξε το δρόμο για τις σύγχρονες θεαματικές περιπέτειες της δεκαετίας του ΄60.
Στο «North By Northwest» όλα ξεκινούν από μια παρεξήγηση. Ο διαφημιστής Ρότζερ Θόρνχιλ βρίσκεται κυνηγημένος, επειδή κάποιοι πιστεύουν ότι ονομάζεται Τζορτζ Κάπλαν και είναι πράκτορας της CIA. Όταν προσπαθήσει να βάλει τα πράγματα στη θέση τους, θα βρεθεί στο κατάμεστο από κόσμο κτίριο του ΟΗΕ, κρατώντας στο ένα χέρι του στιλέτο και στο άλλο ένα… πτώμα. Πολλά από τα στοιχεία της (μετέπειτα) σειράς Τζέιμς Μποντ, που ορισμένοι θεώρησαν πρωτοπορία, υπάρχουν ήδη στην εν λόγω παραγωγή: χιούμορ, σουρεαλισμός, συνεχόμενα επεισόδια δράσης, περιπλάνηση (Νέα Υόρκη, Σαν Φρανσίσκο, Νότια Ντακότα), σκηνές που έγραψαν ιστορία (η καταδίωξη με το ψεκαστικό αεροσκάφος και το φινάλε στο όρος Ράσμορ, όπου βρίσκονται οι γιγάντιες μορφές των προέδρων των ΗΠΑ) και μία «προχωρημένη» ξανθιά που προσφέρει γεύμα στον Θόρνχιλ και του δηλώνει ευθέως ότι «ποτέ δεν κάνει έρωτα με άδειο στομάχι».
Ο Βρετανός δημιουργός κινηματογράφησε στο στούντιο τις περισσότερες από τις σεκάνς (για τις σκηνές του δάσους στήθηκαν 100 πεύκα στα στούντιο της MGM) και για τα νυχτερινά χρησιμοποίησε την τεχνική «day for night», καθώς όλο το φιλμ γυρίστηκε στο άπλετο φως της μέρας.
Η ατυχία του «North By Northwest» είχε το όνομα «Μπεν Χουρ». Οι δύο ταινίες γυρίστηκαν την ίδια χρονιά, αλλά τόσο το κοινό όσο και τα Όσκαρ προτίμησαν την οδύσσεια του Τσάρλτον Ίστον από τις φαντεζί περιπέτειες του Κάρι Γκραντ.
Η έκδοση DVD περιοχής 2 είναι εξαιρετική. Η πλήρους ανάλυσης εικόνα (άριστη υφή, ζωντανά χρώματα) μοιάζει απαλλαγμένη από κόκκο και τεχνουργήματα, ενώ η νέα επεργασία ήχου (5.1) αφορά περισσότερο σε βελτιώσεις της χροιάς της αυθεντικής μπάντας παρά στην αίσθηση χώρων δράσης. Από τα έξτρα ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν το παλιό «Making of» και ο σχολιασμός από τον ασπρομάλλη πλέον Έρνεστ Λέχμαν, στον οποίο ανήκει το σενάριο.