Ο δεύτερος δίσκος του συγκροτήματος «Οι Παλαιολόγοι» από τη Θεσσαλονίκη, που τη φορά αυτή έρχονται να υπερασπιστούν το δικαίωμα στην «ανατολίτικη» αίσθηση του χρόνου, μακριά από τους ασφυκτικούς ρυθμούς που επιβάλλουν οι σύγχρονες μεγαλουπόλεις. Ο λόγος για το δίσκο «Ο Χασομέρης», μια σειρά από δεκατρία τραγούδια, γραμμένα σε λαϊκό ύφος και τραγουδισμένα από τον Παντελή Χατζηκυριάκο. Οι μελωδίες τους άλλοτε θυμίζουν τα λαϊκά του ’50 και του ’60 και άλλοτε παραπέμπουν στο ύφος της μπαλάντας. Ερμηνεύονται από λαϊκή ορχήστρα, παρόμοια με αυτή που ακούγεται στις ζωντανές εμφανίσεις των «Παλαιολόγων» στη Θεσσαλονίκη. Πέρα όμως από τις μελωδικές γραμμές, που δεν μπορούμε να πούμε ότι είναι το δυνατό σημείο του δίσκου, ξεχωρίζουμε τους στίχους που υπογράφονται (όπως και οι μελωδίες) από τον Παντελή Χατζηκυριάκο. Λιτοί, «αφτιασίδωτοι», πάνω από όλα όμως ευαίσθητοι, διαπραγματεύονται την αλλαγή του τρόπου ζωής, που έχει αντίκτυπο και στην αίσθηση του χρόνου.
Οι «Παλαιολόγοι», λοιπόν, έρχονται να μας υπενθυμίσουν την αξία που μπορεί να κρύβουν τα απλά, καθημερινά πράγματα, από τη σκοπιά ενός ανθρώπου που παρατηρεί με σπουδή όσα συμβαίνουν γύρω του. Στο «χειροποίητο» αυτό δίσκο, δανείζει τη φωνή του σε ένα τραγούδι ο Νίκος Παπάζογλου, ο οποίος επιμελήθηκε και την παραγωγή. Με λίγα λόγια: ένας πολύ συμπαθητικός, έξω από τα νερά της «τρέχουσας» δισκογραφίας, δίσκος, που απευθύνεται κυρίως σε όσους μπορούν ακόμη να «αγναντεύουν» τη ζωή.