Learning To Let Go – Κριτική
Στην Ουαλία εντοπίστηκε από τον κραταιό βρετανικό μουσικό Τύπο η νέα μεγάλη ελπίδα της σύγχρονης rock/pop σκηνής, στο πρόσωπο των Terris. Συστηματική προβολή στα ΜΜΕ (φιγουράρισαν δύο φορές στο εξώφυλλο της εφημερίδας New Musical Express πριν καν κυκλοφορήσει το περί ου ο λόγος ντεμπούτο άλμπουμ τους), πρόσληψη διάσημου παραγωγού (του Gil Norton, γνωστού από τη δουλειά του για τους Pixies, Foo Fighters κ.ά), καθώς και μια ατέλειωτη σειρά από συναυλίες εξασφάλισαν στο κουαρτέτο των Gavin Goodwin (φωνητικά), Alan Bound (κιθάρα), Owen Matthews (ντραμς) και Neil Dugmore (κίμπορντς) τις βέλτιστες «αρχικές συνθήκες» για την επιτυχία του πειράματος ονόματι «Learning To Let Go». Το γεγονός ότι η συνολική εντύπωση, που αφήνει στον ακροατή η σκληρή rock πρότασή τους, δεν καταφέρνει να ξεπεράσει το «καλώς» ερμηνεύεται είτε ως ποντάρισμα όλων των προαναφερθέντων σε μέτριο άλογο είτε ως περίπτωση ενδεικτική μιας περιόδου ανομβρίας στο φυτώριο του νέου rock, την οποία ενδεχομένως διανύει η Γηραιά Αλβιώνα.
- Πως η διατροφή επηρεάζει τον εγκέφαλό μας;
- Καιρός: Βροχές και καταιγίδες την Παρασκευή – Τι θα γίνει στην Αττική
- Τέλος στο αλαλούμ για το χαρτζιλίκι μέσω IRIS
- Τέμπη: Τι αποκαλύπτουν «χαμένα» έγγραφα
- ΑΑΔΕ: Ποια εισοδήματα και παροχές δεν πιάνει το ραντάρ της Εφορίας
- ΚΕΦΙΜ: Στην Ελλάδα η 2η υψηλότερη πραγματική φορολόγηση της εργασίας – Παραμένει σχεδόν ίδια με τα επίπεδα του 2019



