Ένας ακόμη δίσκος που μας ξεναγεί στον ατελείωτο μαγικό κόσμο της ινδικής κλασικής μουσικής, τη φορά αυτή με όχημα ένα όργανο λαϊκής προέλευσης, το σαντούρι. Ο υποψιασμένος ακροατής ίσως απορήσει για το πώς είναι δυνατόν ένα όργανο όπως το σαντούρι, όπου κάθε χορδή δίνει ένα σταθερό ήχο, να αποδώσει τις λεπτές διακυμάνσεις της ινδικής κλασικής μουσικής. Στα αφτιά του ίσως ηχούν τα εκφραστικά «γλιστρήματα» και τα «πλαστικά» περάσματα από νότα σε νότα που τόσο πολύ χαρακτηρίζουν το ρεπερτόριο αυτό. Πράγματι, ο Shivkumar Sharma (δείγμα της τέχνης του οποίου περιλαμβάνεται στο δίσκο αυτό) θεωρείται ο πρώτος που χρησιμοποίησε σαντούρι στο κλασικό ρεπερτόριο. Ακούγοντας κανείς προσεκτικά τις ηχογραφήσεις, θα ανακαλύψει μια ολόκληρη τεχνική, η οποία έχει αναπτυχθεί για να υποκαταστήσει την «ατέλεια» του οργάνου: μια ολόκληρη παλέτα από χτυπήματα των χορδών, καθώς και «σύρσιμο» των ξύλινων μπακετών στις γειτονικές χορδές-νότες, όπου ακούγονται οι ήχοι που κανονικά θα ακούγονταν, αν γινόταν «κλισάντο». Τηρουμένων -πάντα- των αναλογιών, μια παρόμοια τεχνική έχει αναπτυχθεί και από τους Έλληνες λαϊκούς μουσικούς για όργανα όπως το ακορντεόν. Μέσα από μια σειρά ποικιλμάτων και περασμάτων δίνουν την αίσθηση των «δρόμων» της ανατολικής μουσικής, μέσα από όργανα που είναι κατασκευασμένα για να αποδίδουν τις συγκερασμένες κλίμακες της δύσης.
Ακριβώς επειδή ο δίσκος απευθύνεται κυρίως σε ένα δυτικό κοινό, το πρώτο κομμάτι στηρίζεται σε ένα ινδικό τραγούδι, το οποίο όμως «προετοιμάζεται» με ένα εκτενές αυτοσχεδιαστικό μέρος («alap»). Παρακολουθώντας κανείς τη μελωδική εξέλιξη του πρώτου, αυτοσχεδιαστικού μέρους, δεν μπορεί παρά να γοητευτεί από τη δύναμη και τη φαντασία της μουσικής αυτής, καθώς και από το ότι καθετί φαίνεται να ξεπηδά με σοφία -και ταυτόχρονα αβίαστα- από το μελωδικό υλικό του τραγουδιού-θέματος. Ύστερα από αυτόν το «μουσικό εγκλιματισμό», ακολουθεί η ανάπτυξη ενός κλασικού «ράγκα», που καταλαμβάνει τον περισσότερο χώρο του δίσκου. Στο ένθετο φυλλάδιο περιλαμβάνονται μουσικά σχόλια για το ράγκα αυτό, καθώς και «οδηγίες προς ακροατές», τι δηλαδή θα πρέπει να προσέχει κάποιος κατά την ακρόαση της ινδικής κλασικής μουσικής.
Πρόκειται για ένα ιδιαίτερα γοητευτικό δίσκο με ήχους που, παρά την απόσταση που μας χωρίζει από την Ινδία, ηχούν ιδιαίτερα οικείοι στα αφτιά μας. Μια ακόμη «πύλη» για να εξερευνήσουμε τις μουσικές του λαμπρού αυτού μουσικού πολιτισμού.

Ειδήσεις Σήμερα: