«Συνταγή» θα έπρεπε να τιτλοφορείται το εν λόγω CD, καθώς ο πέμπτος προσωπικός δίσκος της δημοφιλούς τραγουδίστριας (σε εξαιρετική, όπως πάντα, παραγωγή και εξίσου εξαιρετική έκδοση) βαδίζει στα σίγουρα, ανακυκλώνοντας τα κεκτημένα: ήπια τραγούδια με άρωμα έθνικ και φροντισμένος στίχος. Για το τελικό αποτέλεσμα μόχθησαν πολλοί. Οι Σωτήρης Λεμονίδης, Μάνος Αχαλινωτόπουλος, Σωκράτης Μάλαμας, Γιώτα Κοτσέτα, Ara Dinkjian, Teofilo Chantre, Ismael Lo και Dulce Pontes υπογράφουν τις συνθέσεις και οι Μιχάλης Γκανάς, Αλκης Αλκαίος, Μυρτώ Κοντοβά, Απόστολος Δοξιάδης τους στίχους. Ωστόσο, εάν εξαιρέσουμε το εμπνευσμένο «Στο νερό να περπατήσω» (Αχαλινωτόπουλος) και το λυρικό «Φωτιά και χιόνι» (Pontes), τα υπόλοιπα οκτώ track κουβαλούν τον κορεσμό της εποχής, δηλαδή τα λάτιν ακούσματα, το ανατολίτικο χρώμα και την ερωτική μπαλάντα. Παρόμοια ξηρασία παρουσιάζουν οι στίχοι. Πέρα από το «Κάτω στο μεγάλο ύπνο» του Αλκαίου, ένα παιχνίδι με τον ύπνο-θάνατο, και το όμορφα ζυγιασμένο «Καρφωτή» της Κοντοβά, τα λόγια των άλλων τραγουδιών απλώς συνοδεύουν τις μελωδίες, σκαρώνοντας φωτεινές εικόνες με φράσεις βαλμένες στη σειρά. Όσον αφορά στην ερμηνεία, η Ελευθερία Αρβανιτάκη έχει κατακτήσει ένα συγκεκριμένο ύφος και έχει δουλέψει σκληρά πάνω στις χαμηλές νότες της. Όμως, με ένα τέτοιο υλικό και με το παράλληλο ξόδεμα σε δεκάδες συμμετοχές, δεν κρύβει καμία έκπληξη. Όταν έχει πει τον αφρό των τραγουδιών και έχει φτάσει στην κορυφή με τα «Τραγούδια για τους μήνες», δίσκοι όπως η «Εκπομπή» μόνο ως «συντηρητικό» καριέρας πρέπει να εκλαμβάνονται.

Ειδήσεις Σήμερα: