Για πολλούς Ρώσους η καταστροφή του διαστημικού σταθμού Mir -σύμβολο της ρωσικής παρακμής, από τεχνολογική υπερδύναμη σε μια φτωχή εξαγωγέα πρώτων υλών- σήμανε το τέλος μια εποχής και την υποταγή της χώρας στην οικονομική δύναμη της Δύσης.
Για πολλούς Ρώσους η καταστροφή του διαστημικού σταθμού Mir -σύμβολο της ρωσικής παρακμής, από τεχνολογική υπερδύναμη σε μια φτωχή εξαγωγέα πρώτων υλών- σήμανε το τέλος μια εποχής και την υποταγή της χώρας στην οικονομική δύναμη της Δύσης.
Στα ρωσικά η λέξη Mir σημαίνει «ειρήνη» και «κόσμος», και πολλοί Ρώσοι αντιδρούν πλέον με τρόπο που δείχνει ότι πιστεύουν πως και τα δύο φτάνουν στο τέλος τους. «Δεν έχουμε πλέον το σταθμό μας και σας μισούμε για αυτό» ήταν το πιο χαρακτηριστικό που άκουσαν οι ξένοι δημοσιογράφοι, οι οποίοι κάλυπταν τις αντιδράσεις στη Μόσχα.
Όπως αναφέρει το BBC, xαρακτηριστικό της χθεσινής ημέρας -όταν ο σταθμός κατέπεσε στον Ειρηνικό- ήταν οι διάφορες εκπομπές της ρωσικής τηλεόρασης, στις οποίες παρουσιάστηκαν διάφοροι κοσμοναύτες και αφηγούνταν «αστεία» περιστατικά από την εποχή της δόξας του σταθμού, αλλά και συγκινητικές στιγμές της 15χρονης ιστορίας του.
Όλα τα έντυπα στη ρωσική επικράτεια αφιερώνουν πολλές σελίδες, υπενθυμίζοντας την ιστορία του Mir και περιγράφοντας στους νεότερους την εποχή που η Ρωσία -ως ΕΣΣΔ- κατακτούσε το διάστημα. Ωστόσο, ακόμα και οι δημοσιογράφοι έχουν επηρεαστεί από το «χαμό» του σταθμού και νιώθουν τύψεις για τα άρθρα τους που έκαναν λόγο για την ανάγκη καταστροφής του σταθμού.
Πάντως, μερικοί βρήκαν θετικές πλευρές στην όλη ιστορία και συγκεκριμένα ο δημοσιογράφος Βρέμια Νοβόστι τόνισε ότι «είναι παράδοξο, αλλά η εγκατάλειψη του Μir ενδυνάμωσε την αξιοπιστία της ρωσικής διαστημικής υπηρεσίας, καθώς είναι η πρώτη περίπτωση που ένας σταθμός βάρους 137 τόνων κατέβηκε με τόσο πολιτισμένο τρόπο».
Σύμφωνα με την ψυχολογία, το να λέει κάποιος παθολογικά ψέματα δεν θεωρείται ξεχωριστή ψυχική διαταραχή. Πρόκειται περισσότερο για ένα μοτίβο συμπεριφοράς
Σε παγκόσμια πρώτη από τον καλλιτεχνικό οργανισμό Altera Pars το «Lost & Found» της Nalini Vidoolah Mootoosamy, σε μετάφραση και σκηνοθεσία Πέτρου Νάκου, συνεχίζει την πορεία του και μετά το Πάσχα.
Η παράσταση «Η Ευτυχία της Αργιθέας» επιχειρεί να δώσει φωνή σε όσες ζωές έμειναν στο περιθώριο της Ιστορίας, χωρίς εξιδανίκευση και χωρίς διδακτισμό — μόνο με παρουσία.
Σύνταξη
WIDGET ΡΟΗΣ ΕΙΔΗΣΕΩΝΗ ροή ειδήσεων του in.gr στο site σας