Ίσως Απόψε – Κριτική

Χωρίς τη μάσκα του “έντεχνου” ή του “ποιοτικού” -όπως συνηθίζουμε να κατηγοριοποιούμε- μας παρουσιάζονται τα τραγούδια αυτού του δίσκου, τα οποία δεν προσπαθούν να ξεγελάσουν κανέναν ως προς το πού απευθύνονται και τι στόχο έχουν. Υποστηρίζουν με τιμιότητα το είδος στο οποίο συγκαταλέγονται και αυτό, αν μη τι άλλο, χαίρει εκτίμησης. Έντεκα τραγούδια γραμμένα και ενορχηστρωμένα, σε λαϊκή κυρίως βάση, από ένα νέο δημιουργό, τον Σπύρο Γεωργίου, ο οποίος με την πρώτη αυτή δουλειά του στοχεύει στη δημιουργία των σουξέ που θα περιληφθούν σε κάποιο νυχτερινό παραλιακό πρόγραμμα και είναι φανερό ότι θέλει να κερδίσει το κοινό που αρέσκεται να διασκεδάζει στις μεγάλες πίστες. Οι στίχοι είναι κυρίως ερωτικοί και κυμαίνονται στα πλαίσια της σύγχρονης χρήσης της γλώσσας μας. Για παράδειγμα, τα λόγια στο τραγούδι με τίτλο “Ποτέ”, το οποίο και ξεχωρίζει: “Απόψε την ανάσα σου ξεχώρισα/μου χάιδεψε το πρόσωπο κι απόρησα/μη ψάχνεις για τη λύση/δεν μ’ έχεις κατακτήσει/Τα μάτια σου αλήθεια δεν τα γνώρισα”. Τα τραγούδια ερμηνεύει ζεστά, εκφραστικά και χωρίς περιττές κορόνες εντυπωσιασμού, ο νέος τραγουδιστής Νίκος Σπέρης, χρωματίζοντάς τα με την αυθεντική, λαϊκή φωνή του, την οποία διακρίνει μια αξιοσημείωτη σεμνότητα, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι υπολείπεται δύναμης.